ریشه های خود را هنوز هم نامشخص است اما در اطراف 1155 در حال حاضر وجود داشته که شمارش البون اعمال استراتژیک, نظامی و کنترل تجاری, در جاده مونگینورو, و ایل
که در 1339, این در حال حاضر دارای یک ساختار پیچیده: این یک نمونه نادر از یک "قلعه جاده" است, با ساخت و ساز دفاعی بیان در چندین مدار دیواره برای دفاع از هسته داخلی و یک مانع خارجی, کنترل موثر از محور جاده مهم است که از پیمونت به پرووانس از طریق مونگینورو منجر.
در قرن شانزدهم این قلعه مدتها توسط مخالفان مورد اختلاف بود کاتولیک و جناح های اصلاح شده که می خواستند دوفین را در این سمت کنترل کنند. در ابتدای قرن هفدهم این قلعه ساختار خود را به عنوان یک قلعه قدیمی به قلعه سنگر تغییر داد و بین سالهای 1681 و 1687 میزبان شخصیت مرموز و مشهوری به نام "ماسک اهن"بود.
در اوایل قرن هجدهم, قلعه غنی شده از ایلز معاهده اوترخت در سال 1713 کرامت سلطنتی را از پادشاه فرانسه به خانه ساووی منتقل کرد و بدین ترتیب واژگون کردن جبهه دفاعی ضروری شد.
با خاک یکسان توسط فرانسه پس از معاهده پاریس مه 15, 1796, قلعه در طرح فعلی خود را بین بازسازی شد 1818 و 1829 توسط پادشاه ساردینیا بازگشت به در اختیار داشتن سرزمین های خود.
ویتوریو امانول اول بازسازی خود را به معماران جیووانی انتونیو رانا و فرانچسکو الیورو واگذار کرد که بین سالهای 1821 و 1829 ساختار را به پایان رساند.
این قلعه در سال 1915 خلع سلاح شد و سرانجام در 8 سپتامبر 1943 هنگامی که سرانجام توسط ارتش رها شد تمام عملکرد نظامی خود را از دست داد
در سال 1978 منطقه پیمونت با تعهد به ترمیم و بازیابی عملکردی بنای یادبود این ملک را از دولت نظامی خریداری کرد. سپس پروژه بازسازی محافظه کارانه داخلی و خارجی با هدف تعریف ساختار کلی قلعه توسعه و شروع می شود.
در اپریل 1996 توافق نامه ای بین منطقه پیمونت و موزه ملی کوه کای-تورین برای بهبود امضا شد, مدیریت و ترویج مشترک قلعه ه. در خرداد 2015 توافق نامه همکاری بین منطقه پیمونت و شهرداری ایلز امضا شد قلعه ایلسیل در 8 جولای 2000 برای عموم افتتاح شد و در داخل می توانید از دو منطقه موزه دیدن کنید که با تاسیسات ویژه ابتکاری مشخص می شوند.
