این ساختمان در اواسط قرن پانزدهم ساخته شد و به لطف یک مرمت دقیق، تقریباً تمام عناصر اولیه آن امکان پذیر شده است، بنابراین به حق می توان آن را الگویی از معماری رهبانی کالابریایی زمان خود دانست. شبستان مرکزی کلیسا با سقف چوبی که با مربع هایی به سبک ونیزی کار شده است مشخص می شود. زیر طاق بالای محراب اصلی، صلیب قرن پانزدهمی از ساوثرن ناشناس با نقشی واقعی و دراماتیک قوی، همراه با کتیبه "Hic me solus amor non mea culpa tenet" آویزان شده است. درست در پای آن، چند پله ویوارینی قرار داشت که اکنون برداشته شده و در کلیسای دانشگاهی مادالنا قرار داده شده است. یکی دیگر از عناصر مهم، در بالا سمت چپ، منبری باشکوه با سایه بان از سال 1611، با طعم کلاسیک، تزئین شده با نقش برجسته های برجسته است. برخی از مقدسین . یک گروه کر چوبی از سال 1656 و یک سخنرانی مربوط به سال 1538 که اخیراً بازسازی شده و در اپید قرار داده شده است نیز بخشی از کالاهای قبر مقدس است. طاق نماهای صومعه بر روی بیست و چهار ستون هشت ضلعی توف قرار گرفته است.
