مونتسکالیوزو

قدیمی ترین اشغال این منطقه از عصر مفرغ شروع می شود، در حالی که تشکیل اولین هسته مسکونی در حدود قرن های 9 تا 8 قبل از میلاد گواهی می شود. استعمار یونان این شهر را به یک شهر مهم تبدیل کرد که توسط یک استحکامات باشکوه احاطه شده بود، متعلق به قرن چهارم تا سوم. پیش از میلاد، که حتی در اواخر عصر جمهوری خواه نیز کارآمد باقی ماند. بخشی از آن امروزه باقی مانده است که در یک پارک باستان شناسی شهری کوچک قابل مشاهده است. رومی شدن منجر به تغییر در بهره برداری از قلمرو، با کاهش تعداد مزارع و در نتیجه در جمعیت شده است. یک ساختمان عمومی در شهر افتتاح شد که از آن یک تلامون و یک موزاییک کف باقی مانده است که یادآور ورود 4 قاضی از رم است. نام سیویتاس سوریانا، که در اسناد قرون وسطی به دست آمده، نشان می‌دهد که نام رومی باستان، مانند سایر مکان‌های لوکانی دوره امپراتوری، از نام‌های مرتبط با مجموعه‌های بزرگ والدین ساکن در قلمرو، احتمالاً Gens Severa یا Severiana، گرفته شده است که نامشخص است. اصل و نسب. بنابراین Montescaglioso اهمیت خود را از دست داد، منطقه مسکونی قرارداد گرفت و ویلاهای روستایی در این منطقه ساخته شد که توسط بردگان اداره می شد، که در سال های اخیر باستان شناسی مورد بررسی قرار گرفته است.در مرحله قرون وسطی بالا، Montescaglioso در یک سری اسناد گواهی شده است: قبلاً در قرن ششم. آگهی. راهب Guidone در سفر خود که در طول جنگ گوتیک و بیزانس توصیف شده است، از این شهر یاد می کند. در سال 893 در سندی که از صومعه Longobard S. Vincenzo al Volturno سرچشمه می گیرد، از این شهر به عنوان castrum Montis Caveosi یاد شده است. در سال 1003، مونتسکالیوزو در یک وقایع نگاری به خاطر مقاومت در برابر تهاجم ساراسین به یاد می‌آید.در اواسط قرن یازدهم، سلطه نورمن ها بر جنوب ایتالیا آغاز شد. اولین ارباب فئودال نورمنی مونتسکالیوزو روبرتو، برادرزاده گیسکاردو معروف، زاده آلتاویلاها و متعاقباً سایر اعضای خانواده آلتاویلا است و در میان این افراد اما، دختر راجر اول، کنت بزرگ سیسیل، خواهر راجر دوم است. اولین پادشاه ناپل و سیسیل و جد امپراتور فردریک دوم سوابیا.حضور نورمن به نفع توسعه شهری و افزایش جمعیتی شهر، و همچنین ایجاد یک جامعه بزرگ رهبانی بندیکتین است که با صومعه S. Michele Arcangelo، تاریخ Montescaglioso را تا قرن 19 مشخص خواهد کرد.شهرستان نورمن Montescaglioso یکی از مهم ترین و گسترده ترین نهادهای سیاسی-نظامی در منطقه Apulolucana است، همانطور که مطالعات متعدد نشان می دهد و مهمتر از همه توسط Catalogum Baronum معروف، یک سند نورمن از اواسط قرن دوازدهم، که در آن فیوفدوم های موجود بین Puglia، Basilicata و Campania فهرست شده اند. نورمن ها صومعه بندیکتینی S. Michele Arcangelo را تأسیس کردند که در آن کلیساها و فیوفدوم ها را در Puglia و Basilicata به آن اهدا کردند. صومعه یک مرحله انحطاط طولانی را تجربه خواهد کرد، که با الحاق در 1484 به جماعت اصلاح شده بندیکتین S. Giustina از پادوآ، به خواست پیررو دل بالزو، لرد Montescaglioso، پایان یافت. در اواسط قرن شانزدهم صومعه بندیکتین S. Michele به زندگی جدید بازگشت. کارخانه ها بازسازی و گسترش یافته اند. دارایی های روستایی برای تولید بازگشتند و جامعه رهبانی به خوبی در شبکه ای از روابط در سطح ملی پیش بینی شد که آن را به صومعه های اصلی ایتالیا پیوند می داد.در این بین صومعه های دیگری نیز در Montescaglioso مستقر شده اند. در اواسط قرن پانزدهم، آگوستینیان صومعه خود را ساختند. در پایان قرن شانزدهم، پدران کاپوچین بر سر کار آمدند و صومعه خود را بر روی تپه ای مشرف به شهر بنا کردند. سرانجام، در نیمه اول قرن هفدهم، یک صومعه زنانه به نام SS. مفهوم، که قاعده بندیکتین را پذیرفته است.Montescaglioso تبدیل به یکی از خانواده‌های Genoese Grillo-Cattaneo می‌شود که از منابع خرید جدید سوء استفاده می‌کنند و بر خلاف پیشینیان خود، در Montescaglioso در داخل قلعه قرون وسطایی زندگی می‌کنند که به یک قصر راحت تبدیل شده است. در ناپل، گریلوس ها از تورکواتو تاسو حمایت و محافظت می کردند و بنابراین، حتی در پادشاهی کوچک خود، از احاطه کردن خود با هنرمندان چشم پوشی نکردند. در کاخ مارکیز مونتسکالیوزو آکادمی‌ها برگزار می‌شود و دانشمندان و هنرمندان عمدتاً در ماترا گرد هم می‌آیند. از این فعالیت، گواهی قابل توجهی در غزل وجود دارد که کاوالیر توماسو استیلیانی، شاعر معروف ماترا، به گریلو، محافظ بزرگ خود تقدیم کرده است.از قرن هفدهم، ثروتمندترین خانواده‌های شهر خانه‌های خود را در امتداد مهم‌ترین محور جاده، Corso Repubblica کنونی ساختند، که به محلی تبدیل می‌شود که مهم‌ترین فعالیت‌ها در آن متمرکز می‌شود: مشاغل، صنعتگران، کلیساها و مهم‌ترین صومعه‌ها. مکان های نمایندگیاین مرحله ای است که در آن منطقه مسکونی فراتر از استحکامات گسترش می یابد و ما شاهد ساخت خانه هایی در اطراف صومعه کاپوچین ها و در مجاورت پورتا ماگیوره هستیم که در آن کلیسای S. Rocco ساخته شده است که در سال 1684 حامی شهر اعلام شد. و بیمارستان اس اس. اعلام کرد.بورژوازی نوظهور شهری با صومعه اس میشل و خانه مارکیز مونتسکاگلیوزو که نماینده قدرت فئودالی در شهر بود در تضاد بود. درگیری بین اجزای مختلف اجتماعی در قرن هجدهم به اوج خود رسید و باعث انتقال راهبان بندیکتین به لچه در سال 1784 شد.اشغال ناپلئونی به سرکوب جوامع رهبانی و لغو قوانین فئودالیسم منجر می شود. زمین های دزدیده شده از صومعه اس. میشل توسط برجسته ترین خانواده های شهر نقل و به دست آورده اند که بخش بزرگی از املاک خانه مارکیز را نیز از مارکی می خرند.اتحاد ایتالیا مشکلات مدرنیزاسیون را که در آغاز قرن شروع شد برجسته می کند، اما در عین حال تعمیق درگیری اجتماعی را که ابتدا به مشارکت گروه های دهقانان در پدیده دزدی پس از اتحاد و سپس به آغاز توده ای منجر می شود، بیشتر می کند. جریان مهاجرت به سمت قاره آمریکا گروهی از راهزنان به فرماندهی روکو چیریچیگنو معروف به کوپولون و همسرش آرکانجلا کوتونو در مونتسکالیوزو متولد شد و ریشه دوانید. جریان مهاجران به قاره آمریکا از اواخر دهه 1970 آغاز شد و تا اولین سال های پس از جنگ افزایش یافت و افزایش جمعیتی سریعی را که شهر تا آن زمان می شناخت قطع کرد.با بیست سال فاشیسم، شهر فرصت‌های جدیدی را در فرآیند مدرن‌سازی ساختاری که توسط دولت آغاز شده بود، یافت که برای مونتسکالیوزو اساساً به معنای ساخت اتصال راه‌آهن، هر چند با گستره باریک، به سمت ماترا و باری بود. نوسازی شبکه جاده ای به سمت پایتخت و متاپونتینو و اتصال شهر به شبکه قنات آپولیا. کارهای عمومی بزرگ بیست سال به کاهش درام بیکاری کمک می کند، اما مشکل اساسی را بدون تغییر باقی می گذارد، یعنی روابط روستایی بین دهقانان و مالکان بزرگ.در پایان جنگ جهانی دوم، اصلاحات ارضی، که با فشار دهقانان تعیین شد، سرانجام ساختار مالکیت کشاورزی را از نو طراحی کرد و به نفع تولد و توسعه املاک دهقانی کوچک و متوسط بود که اساس توسعه سال های بعد را تشکیل داد. . Montescaglioso، و همچنین شهرداری های دیگر که در آن مبارزه برای زمین به لحظات خشم رسید، با مرگ جوزپه نوولو، کارگر، با خون پرداخت شد.امروزه Montescaglioso شهری با حدود 10000 نفر جمعیت است که اقتصاد آن عمدتاً مبتنی بر کشاورزی است.(ویرایش شده توسط Angelo Lospinuso از CEA Montescaglioso)