وناریا ریل

این مجموعه زیست محیطی معماری از جذابیت بزرگ است, بسیار زیاد, فضای متنوع و مطرح. پس از مرمت طولانی, که زندگی را به بزرگترین کارخانه کشتی سازی در اروپا داد, کاخ سلطنتی وناریا و باغ سلطنتی به عموم مردم در بازگشایی شد 2007.

این کارلو امانول دوم در سال 1660 بود که محل اقامت مورد نظر برای شکار را انتخاب کرد و ساخت خود را شروع کرد. برای عملکرد اوقات فراغت که هدف بود, قلعه نیاز به یک محیط وسیع اطراف و نزدیک به تورین برای پاسخگویی به نیازهای دادگاه.

گیاه فعلی اساسا منعکس کننده طرح اصلی امیدو دی کاستلامونته است. در قرن هجدهم معماری قلعه به الگویی برای سایر دادگاه های اروپا تبدیل شد.

گسترش کاخ توسط میشلانژلو گارو پس از تخریب برخی ساختمانها توسط نیروهای فرانسوی در سال 1716 با فیلیپو ادامه یافت.

معمار این طرح را بازسازی کرد و گالریا گراند (به نام دیانا) را جذاب ترین مکان کاخ و اپارتمانهای غرفه در سمت بورگو و نمازخانه سانت اوبرتو را به قدیس حامی شکارچیان اختصاص داد.

سیترونیرا و اسکودریا گراند سپس در منطقه جنوب شرقی ساخته شد و باغ ها و پارک دوباره طراحی شد, طرح که مراقبت از توسط هنری دوپ دوپک گرفته شد, با توجه به مدل های فرانسوی. در نیمه دوم قرن هجدهم, کارلو امانول سوم کار تکمیل جدیدی را به بندیتو الفیری واگذار کرد که شامل اصطبل ها بود, مدرسه سوارکاری و گالری اتصال بین نمازخانه و سیترونیرا.

مرحله زوال کاخ به اوایل قرن نوزدهم برمی گردد که کاخ شکار استوپینیگی ترجیح داده شد.

پس از کنگره وین, به عنوان پادگان مورد استفاده قرار گرفت و گالریوف تخریب نهایی با مداخله نیروهای المان در طول جنگ جهانی دوم و اقدامات متعدد خرابکاری تکمیل شد.

در باغهای باشکوه سلطنتی مساحت حوض بزرگ ماهی در پارکو باسو بازیابی شد که حدود پنج هکتار از کارهای هنرمند معاصر جوزپه پنون قرار گرفت.

این تاسیسات مانند موزه در باغ قرار می گیرند و سالن های نمایشگاهی با ردیف هایی از درختان لیندن و توس هم مرز هستند. در باغ شما همچنین می توانید بقایای قرن هفدهم از چشمه هرکول و معبد دیانا تحسین, فضاهای باغ انگلیسی و منطقه از بیشه.

در اطراف کاخ پارک ماندریا قرار دارد که 3600 هکتار قلمرو دارد که ساووی با دیواری به طول 35 کیلومتر احاطه شده است. این پارک یکی از بزرگترین واقعیت های حفاظت از محیط زیست در ایتالیا است و محل زندگی چندین گونه از حیوانات وحشی است. در داخل نیز برخی از بناهای تاریخی وجود دارد که مهمترین این مجموعه مجموعه بورگو کاستلو است که ویتوریو امانول دوم در کنار روزا ورسلانا باقی مانده است که در بین مردم به "لا بلا روزین"معروف است.