پاستا Gragnano

تولید ماکارونی در Gragnano به پایان قرن شانزدهم برمی گردد، زمانی که اولین کارخانه های ماکارونی خانوادگی در این منطقه ظاهر شد. تاریخ منشأ شهرت Gragnano به عنوان وطن تولید ماکارونی را به 12 ژوئیه 1845 می رساند، روزی که در آن پادشاه پادشاهی ناپل، فردیناند دوم بوربون، در طی یک ناهار به تولید کنندگان Gragnano امتیاز بالایی برای تامین دربار اعطا کرد. تمام ماکارونی بلند از آن زمان Gragnano به شهر ماکارونی تبدیل شد.در حقیقت، سنت ساخت پاستا در Gragnano ریشه های بسیار دوری دارد که ما را به دوران رومیان می برد. در آن زمان گندم قبلاً در منطقه Gragnano آسیاب می شد: آب های رودخانه Vernotico که به اصطلاح Valle dei Mulini به پایین سرازیر می شد، تیغه هایی را فعال می کرد که محصولاتی را که از طریق دریا از مستعمرات رومی می رسیدند زمین می زدند. آردهای به دست آمده سپس به نانی تبدیل شدند که برای تغذیه شهرهای همسایه پمپئی، هرکولانیوم و استابیا بود.با گذشت زمان، نیاز طبقات فقیر به داشتن حداقل ذخایر مواد غذایی، تولید جدیدی را به وجود آورد، تولید ماکارونی خشک که با بلغور گندم دوروم آسیاب شده در منطقه تهیه می‌شد. این فعالیت به سرعت تبدیل به یک سنت مهم و ریشه‌دار شد. در قرن شانزدهم، انجمن صنفی "ورمیسلاری" در ناپل تأسیس شد و در همان دوره فرمانی از سوی پادشاه ناپل، مجوز ورمیسلارو را به مردی از گراگنانو اعطا کرد. تا قرن هفدهم این ماده غذایی رایج نبود، اما به دنبال قحطی که پادشاهی ناپل را درنوردید، به دلیل خواص تغذیه‌ای و اختراعی که امکان تولید پاستا به نام طلای سفید را با هزینه کم فراهم کرد، به غذای اصلی تبدیل شد. با فشار دادن خمیر از طریق قالب ها. خاک‌های ایده‌آل برای امکان تولید، Gragnano و Naples بودند، به لطف آب و هوای کوچکشان متشکل از باد، خورشید و مقدار مناسب رطوبت.قبلاً در آغاز قرن نوزدهم شهر گراگنانو به دلیل کیفیت ماکارونی معروف شده بود و 70 کارخانه ماکارونی وجود داشت، اما در اواسط قرن بود که تولید به اوج خود رسید: در آن دوره 75٪ از جمعیت فعال در صنعت ماکارونی کار می‌کردند، بیش از 100 کارخانه ماکارونی وجود داشت و روزانه بیش از 1000 قنت ماکارونی تولید می‌کردند. در طول قرن ها تغییرات ساختاری و معماری شهر دست به دست هم داد و تولید ماکارونی خشک را به همراه داشت. Via Roma، نماد پاستا Gragnano، برای قرار گرفتن در معرض نور خورشید بازسازی شد، بنابراین به نوعی اتاق خشک کردن طبیعی برای پاستا تبدیل شد.حتی امروزه یافتن تصاویر قدیمی که جاده زرد رنگ را نشان می‌دهند، به دلیل چوب‌های بامبو که روی پایه‌هایی چیده شده‌اند که ورمیشل و زیتی را نگه می‌داشتند تا خشک شوند، دشوار نیست. علاوه بر این، در سال 1885، شبکه راه‌آهن به Gragnano رسید تا امکان حرکت سریع‌تر مردم و مهمتر از همه کالاها: گندم، سمولینا و ماکارونی را فراهم کند. در قرن بیستم، تقابل بین تولید صنعتگر Gragnano و صنعت نوپای شمال منجر به کاهش شدید کارخانه‌های ماکارونی Gragnano شد. کسانی که به کسب و کار خود ادامه دادند بر کیفیت تمرکز کردند.رمز موفقیت ماکارونی Gragnano را باید در وجود صدها ساله صنعت آسیاب، در حرفه ای بودن در تولید ماکارونی خشک در این مکان و در شرایط آب و هوایی مطلوب جستجو کرد. Gragnano مکانی است که به طور طبیعی برای تولید ماکارونی گندم دوروم مناسب است. در واقع، شهر در سطوح مختلف ارتفاع، از 350 تا تقریبا 600 متر، در فلاتی مشرف به دریا، در گوشه جنوب شرقی خلیج ناپل، در دامنه کوه‌های لاتاری، توسعه می‌یابد. این منطقه که بین کوه و دریا فشرده شده است، از آب و هوای معتدل، متعادل و کمی مرطوب در طول سال برخوردار است که امکان خشک شدن تدریجی ماکارونی را فراهم می کند. علاوه بر این، آب خالص، کم کلر، از منابع مونت فایتو جاری می شود، که کارخانه های ماکارونی Gragnano همیشه از آن برای تولید ماکارونی استفاده کرده اند و به محصول نهایی ویژگی های غیر قابل انکار می دهد. هنر تولید ماکارونی نسل به نسل در این سرزمین منتقل شده است و برخی از تکنیک‌ها هنوز هم برای به دست آوردن یک محصول با کیفیت بسیار حیاتی هستند: در این میان، به ویژه قالب برنزی که به پاستا Gragnano آن زبری معمولی را می‌دهد. برای نگه داشتن سس کاملادر حال حاضر در Gragnano ده ها کارخانه ماکارونی وجود دارد که هشت مورد از آنها در کنسرسیوم "Gragnano Città della Pasta" ادغام شده اند که در سال 2003 با هدف دفاع و راه اندازی مجدد سنت Gragnano تاسیس شد. رئیس کنسرسیوم جوزپه دی مارتینو، یکی از اعضای Pastificio dei Campi و Pastificio Di Martino است.ماکارونی Gragnano امروز یک محصول PGI است که به دلیل کسب اولین تشخیص کیفیت جامعه که به پاستا در ایتالیا و اروپا بر اساس مقررات روزنامه رسمی شماره n اختصاص داده شده است. 198 از 25 آگوست 2010، که نشانه جغرافیایی حفاظت شده را تنظیم می کند. الزامات I.G.P. به شرح زیر است: ماکارونی باید در شهرداری Gragnano فقط با بلغور گندم دوروم و آب از سفره های آب محلی تولید شود. اکستروژن خمیر باید از طریق قالب های برنزی انجام شود. خشک کردن باید در دمای بین 40 تا 80 درجه سانتیگراد انجام شود. پس از سرد شدن (در عرض 24 ساعت) ماکارونی باید بسته بندی شود، اما بدون جابجایی، به طوری که محصول کاملاً نگهداری شود.