کلیسای جامع آلتامورا

کلیسای جامع آلتامورا یکی از چهار کلیسای پالاتینی پولیا است که به طور مستقیم به امپراتور سوابیا وابسته است. بسیاری از کلیسای اصلی در زلزله 1316 فروریخت و در زمان سلطنت روبرت آنژو بازسازی شد.پسران یکی از استادان Consiglio از Bitonto در آنجا کار می کردند که امضای او را می توان در بالای Porta Angioina خواند که به آن Porta delle Spezie نیز می گویند زیرا به میدان بازار باز می شد. برای کسانی که از این درگاه عبور می کنند، به نظر می رسد کتیبه روی آرشیوولت به ما می گوید: "من نمازخانه سلطنتی هستم، هیچ کس با من جنگ نمی کند. من، پادشاه رابرت، که توسط پادشاه بهشت محافظت می شود، از آن محافظت می کنم. من هستم. دروازه بهشت».کلیسای جامع دستخوش کارهای دیگری، یا بهتر است بگوییم توسعه یافت. در واقع، در سال 1534 جهت گیری معکوس شد. جایی که اپیس بود، نما ساخته شد. و در جایی که نما بود، با هیئت رئیسه و گروه کر گسترش یافت. چند سال بعد، در هر صورت تا سال 1557، دو برج ناقوس قدرتمند ساخته شدند. امپراتور چارلز پنجم هابسبورگ است که نشان بزرگ او به راحتی قابل تشخیص است. قسمت های بالایی، گلدسته های باروک برج های ناقوس در سال 1729 اضافه شدند.کل سازه نقطه تعادل و تقارن خود را در پنجره گل رز شگفت‌انگیز، شاهکاری از مجسمه‌های آپولیایی متعلق به دهه 1300، پیدا می‌کند، که به نظر می‌رسد از چشم مرکزی آن 15 ستون کوچک تابش می‌کنند که با طاق‌های در هم تنیده در یک الگوی شعاعی به هم متصل شده‌اند.با این حال، این پورتال، گوتیک و شاید از اوایل دهه 1400 است که ما را شگفت زده می کند و به سمت بالا نگاه می کنیم. این همه یک پیروزی از تزئینات و مجسمه ها است، در داخل یک ایوان بیرون زده، تکیه بر دو شیر مغرور، که در سال 1533 بازسازی شده است، گویی برای محافظت از درب کلیسای جامع.بر روی طاق‌های در، 22 صحنه حک شده است که از مهم‌ترین صحنه‌های زندگی عیسی از تولد تا مرگ و رستاخیز اوست. ما از اعلام فرشته به مریم می رویم تا میلاد مسیح.در نما، در مرکز، در لونت، مدونا وجود دارد که با کودک بین دو فرشته بر تخت نشسته است، و در پایین، بر روی آرشیترو، شام آخر با قرار گرفتن مسیح در سمت چپ در حالی که بوسه یهودا را می پذیرد، به تصویر کشیده شده است. اینها شاهکارهای واقعی مجسمه سازی قرون وسطایی، هنر گوتیک، از پولیا هستند.فضای داخلی تمام عظمت خود را نشان می دهد. پلان یک بازیلیکا با سه شبستان بزرگ با ستون ها و ستون ها، با سرستون های زیبا، تقریباً به طور قطع منشاء سوابی است.کلیسای جامع همچنین دارای دو نقاشی مهم از نقاشی ایتالیایی قرن نوزدهم است: تبدیل سنت پل که توسط دومنیکو مورلی در سال 1876 نقاشی شده است و مجدلیه اثر فرانچسکو نتی. آثار دیگر، حتی قدیمی تر، کلیسا را با ظرافت و ذوق تزئین می کنند. اول از همه، منبر سنگی حکاکی شده ظریف، در حدود 1545; سپس، از سال 1587، صحنه تولد سنگی وجود دارد که سنت جوزف، مدونا و عیسی کودک را به همراه سایر شخصیت های سنت کریسمس در داخل یک غار طبیعی و خارج از مجوس و شبانان به تصویر می کشد. نویسنده مجسمه ها هنرمند آلتوبلو پرسیو بود.