Средневековый бархўрди ночера Пасттар

Средневековый бархўрди ночера Пасттар, низ ном замком парк. Нархи ибтидоии сохтори маъруф бо 984 соли ҳуҷҷат дипломатӣ Кодекс Кавезе, называемом "firmitate noba nocerina de ipso Monticellum", вале усадьба, шояд баргашта, ба зиеда аз старым эпохам. Дар марҳилаи аввал зиндагии бархўрди иборат аз он аст, хеле оддӣ иморат-бурҷи бо як забором. Дар соли 1138 ӯ буд, зиен аст, войсками Руджеро II дар якҷоягӣ бо деревней. Дар замони Федерики ӯ принадлежал ба семейству Филанджеров. Дар ин вақт дар скамье аз известняка ба нестї шуд Арче бо пятиугольной башней, окруженной четырехугольным забором. Дар паҳлӯи ин гирифтани қарор гирифт боз чор бурҷи (аз он имрӯз боқӣ мондааст, танҳо дар асос). Дар ин сол хуҷраҳо қалъа низ хизмат тюрьмой, дар он ҷо содержалась пленница, то худи марг Хелена фариштагон, вдова шоҳ Манфреди Швабского. Дар анжуйские маротиба рух аввал крупное тавсеаи қалъа. Бо 1303 ӯ низ обеспечил барқарорсозии оборонительной системаи характеризующейся сегона девор, ки бо бомҳо холма спускалась ба склонам холма, опоясывая укрепленную деревню то ручья, даъват Saltera. Дар ин сол ӯ он ҷо парвариш, ва сипас моликияти онҳо карло сафар Мартелло, дӯсти Данте ва таваллуд дар он ҷо, шояд, аммо, албатта, дар он ҷо парвариш муқаддас Людовик Анжуйский. Дар 300 соли Джованна I уступила он бо шаҳри флорентийцу Никколо Acciaiuoli, ки ҳаминро он ҷо дар соли 1362 Джованни Боккаччо. Дар моҳи декабри соли 1381 соли маликаи Жанна Ман буд взята дар асирӣ ва он ҷо монд то 28 марти соли 1382.Дар соли 1385 Падарам Урбан VI, дар давраи љанг барои мерос дар Жанне I, барои чанд моҳ буд осажден войсками Карла III Дурреса. Аз қалъа папе буд, ки ба ҳамлаҳои заговор, начатый бар зидди он баъзе кардиналами. Бо гузаштан ба Арагонской династии шаҳри ночера гум арзиши, ки ӯ онро истифода бурдааст, ки ҳангоми анжуйцах. Объекти оҳиста-оҳиста берун омада, аз сохти шуд ва оила, барои ҳифзи худ аз силоҳи оташфишон. Дар соли 1521 ӯ буд, куплен бо Шаҳр бо Тиберий Carafa, аввал герцог Ночера ва ба истифода дода шуд, ки ба сифати зисти дожей то сохтмони қасри боҳашамат дожей, у подножия холма, ки имрӯз дар собиқ қалъа Вп, аз ҷониби Фердинанда I Carafa. Герцог ночера табдил қисми холма дар боғи калон барои сайд ба оленей. Асосан ӯ дар он ҷо сафар кард, ки дар фасли тобистон ба лаззат аурами Соави, ки вливаются дар онҳо ветрами, вақте ки онҳо дастколаи онҳо дар жаркую ҳаво. Ворисони ӯ кӯчиданд бузург герцогский бозиро сохта, у подножия хурд кӯҳ. Тадриҷан заброшенный, ӯ распадался то он даме, ки дар 800 соли ӯ буд, куплен баронами де Guidobaldi, ки проложили қисми он, построив он дар существующую иловагии манзил виллу. Сипас ӯ бар ба сенокосам, ки снесли тамоми кореяи ҷанубӣ ҷудо, барои сохтани қасри, ки шумо мебинед, имрӯз.