آئوستا

آئوستا شهری است که توسط رومیان در 25 قبل از میلاد تأسیس شد. - در آغاز عصر آگوستا - با نام آگوستا پراتوریا. این مستعمره که در نزدیکی محل تلاقی رودخانه بوتیه با رودخانه دورا ساخته شده است، یک مدل نمونه از برنامه ریزی شهری است. با توجه به اهمیت بقایای رومی که هنوز قابل مشاهده است، آئوستا به عنوان روم آلپ تعریف شد. از شهر رومی، آئوستا آثار مهمی مانند طاق آگوستوس، پورتا پرتوریا، تئاتر، cryptoporticus پزشکی قانونی و تقریباً حفظ می کند. دیوارهای کاملاً حفظ شده طرح شهری کاملا متعامد، که شهر را به جداره تقسیم می‌کند، هنوز در بافت شهری کنونی قابل تشخیص است.پس از سال‌ها بازسازی ظریف، نمای جنوبی بنای تئاتر رومی آئوستا بار دیگر با تمام عظمت، به ارتفاع 22 متر، با تکیه‌گاه‌های مستحکم و با 4 سری دهانه‌های روی هم روشن شده است. این کار در مرحله ای پس از بنای شهر انجام شد و در قرون بعدی گسترش بیشتری یافت. حفره در محفظه ای مستطیل شکل حک شده است که تصور می شود سقفی را نگه می دارد. ساختمان عمومی از ابعاد قابل توجهی برخوردار بود، در واقع تخمین زده می‌شود که حفره می‌توانست بیش از 3000 تماشاگر را در خود جای دهد، که اهمیت زیادی شهر در زمان رومیان را ثابت می‌کند.این شهر آثار جالب قرون وسطی، به ویژه کلیسای دانشگاهی سنت اورسو، احتمالا مهم ترین مجموعه تاریخی شهر را حفظ می کند. در داخل، صومعه تاریخی فوق‌العاده رومی که قدمت آن به قرن دوازدهم بازمی‌گردد، خودنمایی می‌کند. کلیسای SS Pietro e Orso در طول تاریخ خود بارها دگرگون شد. بر روی بقایای یک بازیلیکای اولیه مسیحیت، ساختمان جدیدی در دوران کارولینژی ساخته شد که به نوبه خود، در حدود سال هزار، یک کلیسای بزرگ رومی با سه شبستان، با دیوارهای کاملاً نقاشی شده جایگزین شد. در نیمه دوم قرن پانزدهم، به وصیت حامی بزرگ جورجیو دی شالانت، کلیسا دستخوش دگرگونی‌های مهمی شد که هدف آن این بود که ظاهری گوتیک به ساختمان بدهد. به‌ویژه، طاق‌های متقاطع ساخته شده‌اند که در بالای آن‌ها نقاشی‌های دیواری به‌خوبی حفظ‌شده رومی از اوایل قرن یازدهم هنوز قابل مشاهده است. در میان دگرگونی‌های متعدد قرن پانزدهم، غرفه‌های چوبی گروه کر برجسته هستند که نمونه‌ای باشکوه از مجسمه‌های پر زرق و برق گوتیک هستند. برج ناقوس عظیم قرن دوازدهم مشرف به حیاط کلیسا است که در ابتدا برجی با عملکرد دفاعی بود. Priory، یک نمونه نادر از استفاده از سفالین در دره Aosta. درخت آهک چند صد ساله؛ کلیسای کوچک تقدس‌زدایی شده سان لورنزو، که در زیر آن می‌توان از یک کلیسای مسیحی اولیه جالب متعلق به قرن پنجم دیدن کرد، که با مقبره‌هایی از جمله مقبره‌های اولین اسقف‌های اسقف‌نشین پر شده است.کلیسای جامع آئوستا شامل 16 قرن تاریخ و هنر است. اکتشافات اخیر نشان می‌دهد که چگونه چندین سایت ساخت‌وساز در دوره‌های مختلف به دنبال یکدیگر می‌آمدند، سبک‌های مختلف را با هم تداخل می‌کردند یا ادغام می‌کردند تا اثری بدیع و پیچیده را تشکیل دهند. ابتدا یک کلیسای مسیحی اولیه، که چندین بار در قرن‌های بعد اصلاح شد، سپس کلیسای جامع بزرگ رومی، کاملاً دیوارنگاری شده، در حدود سال هزار ساخته شد، سپس تغییرات مهم قرن چهاردهم قبل از رسیدن به دگرگونی عمیق انجام شده در اواخر دوره گوتیک. مشارکت های بیشتر در سبک باروک و نئوکلاسیک سرانجام ظاهر فعلی آن را مشخص کرد.چند سالی است که مسیری برای بازدید از کاوش های باستان شناسی بسیار جالب زیر طبقه فعلی ایجاد شده است.در پشت کلیسای جامع، غیرقابل دسترس و ناشناخته برای بسیاری، یک صومعه قرن پانزدهم وجود دارد که برای جایگزینی یک صومعه رومی ساخته شده است. این ساختمان، با پلان ذوزنقه ای، بیانی باشکوه از سبک گوتیک متاخر است که با تناوب مواد مختلف مشخص می شود: باردیگلیو خاکستری برای ستون ها. سنگ آهک برای خاکستر طاق ها، گچ کریستالی برای سرستون ها. تزیینات سرستون ها شامل نقوش گیاهی، پیکره های انسانی و زئومورفیک است.در کنار حیاط کلیسای جامع، می توان از کریپتوپورتیکوس پزشکی قانونی بازدید کرد، یک سازه نیمه زیرزمینی با ابهت که ضلع شمالی محوطه بزرگ پزشکی قانونی را به شکلی تاریخی به پایان رسانده و شیب طبیعی زمین را تنظیم می کند. این گالری بلند دوتایی با طاق بشکه ای که کل محوطه مقدس را محصور می کرد، نمایانگر امتداد رواق تالار بود و به عنوان تکیه گاه ایوانی روی زمین عمل می کرد.