Po prawej stronie rzeki Pau znajduje się Polesine Parmense, gdzie przebiega droga Culatello, trasa gastronomiczna, która biegnie w dolnej części Parmense i pozwala skosztować słynnego lokalnego produktu: culatello di Zibello, cennego worka o zdecydowanym smaku. Culatello è Ekskluzywny Bassa (mówimy o Zibello, który jest è kraj par excellence culatello, Busseto, Polezina, Sorania, Roccabianca, San Secunda, Sissa i Colorno) i jest przygotowywany od listopada do lutego. W okolicy, która jest bliższa po, zima jest szczególnie zimna i wilgotna, natomiast gorące lata i assolate.Se w przypadku surowej szynki stosuje się całe udo, z którego usuwa się tylko skórę i część tłuszczu, w przypadku culatello stosuje się najcieńszą i najdelikatniejszą część lub pośladki. Następnie usuwa się skórkę, tłuszcz, kości i tak zwane flocchetto. Główną różnicą między szynką a culatello jest prawdopodobnie lista składników. Jeśli do surowej Parmy używa się tylko soli morskiej, do culatello stosuje się mieszankę soli, czosnku, pieprzu, aw niektórych przypadkach nawet wytrawnego białego wina, azotanu sodu i potasu. Zarówno przyprawa surowca, jak i culatello muszą odbywać się w odpowiednim obszarze produkcyjnym. W przypadku culatello zajmuje to co najmniej dziesięć miesięcy, gdy kiełbasa jest wystawiona na działanie światła i wilgoci naturale.La kształt surowego, który wszyscy znamy: okrągły i zakończony gambetto. Może nie wszyscy wiedzą, że to kiełbasa, ale nie kiełbasa: è owinięty tylko skórką. Z drugiej strony Culatello è worek w kształcie gruszki. Duża różnica między szynką a culatello è waga. Jeśli pierwszy waży co najmniej siedem kilogramów (zwykle od ośmiu do dziesięciu kilogramów), drugi, który nie ma kości, może ważyć od trzech do pięciu kilogramów.
