Faenza została prawdopodobnie założona przez Rzymian w II wieku p.n.e. C. w miejscu zamieszkałym już w czasach prehistorycznych. Rzymska Faenza (Faventia) wkrótce stała się ośrodkiem władzy, miejscem handlu i warsztatów rzemieślniczych. W VIII wieku został otoczony murami, aby bronić się przed Longobardami, a na początku XII wieku przeszedł z systemu feudalnego do instytucji miejskiej. W XIV wieku Manfredis podbili Władzę Faenzy i utrzymywali ją przez prawie dwieście lat. W tym okresie powiększono i upiększono Palazzo del Popolo, wybudowano katedrę, powiększono mury miejskie. To okres największej świetności Faenzy, a także okres rozwoju ceramiki, elementu, który będzie charakteryzował życie gospodarcze i kulturalne miasta na przestrzeni wieków. 1501 oznacza koniec panowania Manfredy przez Valentino i okres dominacji Wenecji do 1509/10; po Faenzie przeszła pod panowanie papiestwa i pozostała tam aż do ostatniej dekady XVIII wieku, kiedy Romagna, ku wielkiej radości i ukojeniu ludu Faenza, została przyłączona do Królestwa Sardynii. XX wiek to okres rozkwitu miasta. Wymiana handlowa mnoży się dzięki budowie ważnego węzła kolejowego, który łączy Faenzę z głównymi centrami handlowymi, a także odbywa się Wystawa Torricelliana, bardzo ważne wydarzenie gospodarcze, również odwiedzane przez króla, co nadaje miastu sławę narodową. Dziś Faenza jest bogata w zabytki, a przede wszystkim w sztukę, ceramikę, która rozsławiła ją na całym świecie. Przez wieki ceramika łączyła miasto Faenza ze swoją nazwą, tak bardzo, że Faenza (fajans) na całym świecie jest synonimem majoliki, tradycji, która trwa nieprzerwanie i która nadal odgrywa pierwszorzędną rolę w kulturze i gospodarce. życie miasta.
