Jezioro Małe ma bardzo strome brzegi i ma około 38 m głębokości. Wielkie Jezioro natomiast zajmuje lejkowate zagłębienie, z dość płaskimi płyciznami, które tylko w północnej części przechodzą w rów o głębokości 36 metrów. Małe Jezioro jest zasilane przez szereg źródeł, które poprzez strumień zasilają Wielkie Jezioro, położone na nieco niższej wysokości. Z Lago Grande wody wpływają do rzeki Ofanto poprzez wypływ, który latem często jest suchy.Monticchio jest jedynym miejscem na południu Włoch, gdzie lilia wodna, Nimphea alba, zakorzenia się i rośnie spontanicznie; duże pływające liście są utrzymywane na dnie przez łodygi o długości do 4-5 m i wyłaniają się na powierzchni wiosną. Organizmy wodne korzystają z nich i rosną szybciej niż jeziora bez nich. Jezioro bez roślin to z reguły jezioro bez życia.Lasy otaczające jeziora są ważne, ponieważ stworzyły idealne środowisko dla gatunku motyla nocnego, o którym sądzono, że nie występuje w Europie. W 1963 roku naukowiec Federico Harting odkrył w lasach Vuture nowy dla nauki gatunek motyla, którego rodzaj uważano za nieobecny w Europie. Brahmea (Acanthobrahmaea), której idealne siedlisko znajduje się na niższych wysokościach, gdzie lasy biegną wzdłuż rzeki Ofanto i fiumara di Atella, sprawiła, że obszar ten stał się przedmiotem zainteresowania miłośników ornitologii. Bramea, ćma, ma przysadziste ciało, niezbyt jaskrawe kolory i wzory na skrzydłach, które doskonale kamuflują ją z pniami, na których spoczywa. 209-hektarowy rezerwat Grotticelle chroni ten gatunek i jest unikatem w Europie w ochronie motyla. Pozostaje on najczęściej odwiedzanym miejscem turystycznym w regionie w okresie letnim oraz w Poniedziałek Wielkanocny, kiedy zjeżdżają tam tysiące turystów z sąsiednich regionów.
