Katedra w Sovanie

Katedra Sovana (Katedra Świętych Piotra i Pawła) znajduje się na terenie, gdzie prawdopodobnie stał etruski akropol; jej budowa miała miejsce w X-XI wieku. Jest to jedna z najważniejszych budowli w stylu romańsko-gotyckim w całej Toskanii. Główne wejście do katedry znajduje się obecnie po lewej stronie, ponieważ w XIV wieku na głównej fasadzie wybudowano budynek episkopatu. Portal ma bogatą i elegancką dekorację rzeźbiarską, można w nim rozpoznać uzbrojonego rycerza, dwugłową syrenę, pawie, drzewo życia, róże, protomy lwów i spiralne figury. Kapitele kolumn wewnętrznych są wszystkie zdobione, ale najdłużej na przedostatniej z drugiego rzędu po lewej stronie, przedstawiają sceny ze Starego Testamentu, w tym ofiarę Izaaka i Mojżesza otwierającego wody.W urnie w ołtarzu lewej nawy znajduje się relikwia, która prawdopodobnie należała do kościoła San Mamiliano: "urna San Mamiliano" zawierająca szczątki świętego. Wewnątrz katedry znajduje się również sześciokolumnowa krypta, chrzcielnica z 1434 roku, XV-wieczny sarkofag z trawertynu, w którym pierwotnie spoczywały szczątki San Mamiliano, kilka fresków, a także wiele motywów rzeźbiarskich przedstawiających symbole sprzed tradycji chrześcijańskiej. Szczególną cechą katedry w Sovanie jest z pewnością jej orientacja astronomiczna: 21 czerwca każdego roku, przy sprzyjającej pogodzie, pierwszy promień porannego słońca uderza w apsydowe okno lancetowe i przechodząc przez całą nawę, rzutowany jest na przeciwległą ścianę, tworząc spektakl o rzadkim pięknie; to samo zjawisko powtarza się w znajdującej się poniżej wczesnochrześcijańskiej krypcie. Oznacza to, że orientacja budynku (zgodna z letnim przesileniem) nie odpowiada średniowiecznym zasadom dyktowanym przez Kościół rzymski (który chciał, aby apsyda była skierowana na wschód), lecz jest zgodna z kanonami kultur nordyckich (celtycko-germańskich i/lub longobardzkich). Jednym z rozwiązań zagadki może być jednak fakt, że katedra jest związana ze świętem św. Jana Chrzciciela, które przypada 24 czerwca, zaledwie trzy dni po letnim przesileniu.