Kathedraal van Amalfi

De kathedraal, gewijd aan Sint-Andreas, werd gebouwd in de 9e eeuw, toen de Maritieme Republiek zich begon te vestigen als handelsmacht. Ze werd in 1203 volledig gerenoveerd, in de Arabisch-Normandische vormen die door de veroveraars werden ingevoerd. Ze werd rond 1570 verbouwd en in de 19e eeuw herbouwd na een rampzalige instorting halverwege de eeuw. Bovenop een indrukwekkende trap domineert het mozaïek, rijk aan vormen en felle kleuren, dat de gevel van de kathedraal bedekt en Christus tronend temidden van de evangelisten voorstelt. De kathedraal heeft een prachtige romaanse klokkentoren, voltooid in 1276, bedekt met mozaïektegels en gerestaureerd in 1929. Achter het portiek bevindt zich de bronzen toegangsdeur van de Duomo, die uit Constantinopel kwam als geschenk van een patriciër uit Amalfi. Het interieur van de kathedraal, met zijn gewelfd plafond, heeft een schip met een groot houten kruisbeeld uit de 13e eeuw; boven het altaar is het schilderij van het martelaarschap van Sint-Andreas; twee majestueuze zuilen van Egyptisch graniet ondersteunen de triomfboog; verder zijn er twee Tortili zuilen en twee preekstoelen. In de linkerzijbeuk staat het Parelmoerkruis, door bisschop Marini uit het Heilige Land meegebracht; daarnaast is er de doopkapel in rood Egyptisch porfier en, de zijbeuk aflopend, in de zijkapellen enkele doeken van Silvestro Mirra en zijn leerlingen. In de rechterzijbeuk bevindt zich de reliekbuste van de heilige Andreas uit de 16e eeuw en op de deur een groot doek waarop de heilige Andreas en de heilige Mattheus zijn afgebeeld.Het oudste element van de kathedraal van Amalfi is ongetwijfeld de Basilica del SS. Crocifisso, gebouwd vóór het jaar 833, waarnaast in 987 de huidige kathedraal werd gebouwd. Bewonder de vrouwengalerij, de oude zuilen van de oorspronkelijke structuur, en twee kleine kapellen met fresco's van Wonderen en Heiligenbeelden. De vitrines in het midden van de zaal herbergen het Diocesaan Museum, waarin de Schatkamer van de kathedraal wordt tentoongesteld: een Angevijnse mijter uit 1297, geborduurd met edelstenen, goud, email en een 'pavè' van 19.000 kralen; een geciseleerde kelk in verguld zilver uit de eerste helft van de 14e eeuw; een Chinese kelkdrager uit de 14e eeuw; een Chinese kelkdrager uit de 14e eeuw; een Chinese draagstoel uit de 18e eeuw; een prachtige Kraag van de Orde van het Gulden Vlies; zeldzaam zilverwerk van de Napolitaanse school; en de prachtige Falca van een 15e eeuwse Venetiaanse galei. Niet te vergeten zijn een houten beeld van een Madonna met kind en fragmenten van het originele mozaïek van de gevel van de kathedraal. Last but not least is het Paradijsklooster, gebouwd tussen 1266 en 1268 en gebruikt als begraafplaats voor de edelen van Amalfi. In Arabische stijl, versierd met ineengestrengelde bogen op marmeren zuilen, bevat het interieur stenen overblijfselen, sarcofagen uit verschillende tijdperken en zes patronale kapellen gebouwd tussen de 12e en 14e eeuw. Zeer waardevol is ook de prachtige crypte waar het lichaam van Sint-Andreas wordt bewaard, de eerste discipel van Jezus en beschermheilige van Amalfi, wiens overblijfselen in 1208 in Amalfi aankwamen, meegenomen uit het Oosten tijdens de Vierde Kruistocht. De crypte is nu in zijn barokke vorm uit 1600 met scènes uit het lijdensverhaal van Jezus te midden van rijke en elegante stucdecoraties. Het centrale altaar, gemaakt van kostbaar marmer, is het werk van Domenico Fontana. Het grote bronzen beeld is van Michelangelo Naccherino uit Florence (1604). Daarnaast staan marmeren beelden die de heilige Laurence en de heilige Stefanus voorstellen. De heilige relikwieën bevinden zich in een zilveren urn onder het centrale altaar, het werk van Domenico Fontana.