Kościół i Klasztor św. niedźwiedzia

Monumentalny kompleks Sant ' Orso znajduje się w obszarze zajmowanym niegdyś przez nekropolię poza Rzymskim murem. W V wieku w bezpośrednim sąsiedztwie wybudowano wczesnochrześcijańską bazylikę San Lorenzo, utworzoną przez absydowaną klasę przeznaczoną na uprzywilejowane pochówki. Z powodu pożarów i powodzi, które zniszczyły San Lorenzo i Sant ' Orso, ostatni kościół został przebudowany i powiększony w IX wieku, stając się najważniejszym w kompleksie. To właśnie biskup Anzelm na początku XI wieku przyczynił się do konstruktywnej kampanii formy Romańskiej. Klasztor jest prawdziwym klejnotem monumentalnego kompleksu Sant ' Orso, do którego dostęp jest otwarty po prawej stronie fasady. Prymitywna Romańska fabryka prawie na pewno pochodzi z 1132 roku i była dziełem Mistrzów prowansalskich lub lombardzkich; kiedy bulla papieża Innocentego II narzuciła regułę św. Augustyna kanonikom św. niedźwiedzia, Klasztor już istniał, jak widać z inskrypcji umieszczonej nad stolicą. Kapitele, wykute z marmuru, ale pokryte już w czasach starożytnych ciemną farbą, uzupełniają proste, podwójne kolumny o różnych kształtach i doskonale przedstawiają symboliczne sceny nowego i Starego Testamentu, życie świętego niedźwiedzia, postacie i fantastyczne zwierzęta lub zawierają różne elementy dekoracyjne. Są one uważane za jedne z najwyższych wyrazów religijnej rzeźby Romańskiej. Z tego okresu pochodzi ważny cykl fresków ottonowskich, które można zwiedzać na poddaszu: jeden z najlepiej zachowanych w Europie przykładów XI-wiecznych dzieł sztuki, wraz z freskami katedry w Aostie, przedstawiającymi historie życia Chrystusa przeplatane elementami dekoracyjnymi. Te dowody malarstwa przetrwały przypadkowo, nadal "ukryte" na poddaszu dzięki ingerencji konstruktywnej chciał od dawnego Giorgio di Challant smaku stylu późnego gotyku. W pobliżu kościoła można zobaczyć Priory, budynek zbudowany przez George Challant i charakteryzuje się terakotowe kształty, które przypominają zamek Issogne i interwencje wymagane przez samego Priora dla tej rodzinnej rezydencji. Na parterze budynku znajduje się prywatna kaplica Jerzego Challanta, oświetlona przez patrona okresu.