Kaderin Mızrağı (Kutsal mızrak olarak da bilinir), Bir Romalı asker tarafından Nasıralı İsa'nın tarafını çarmıha germek için birkaç saat delmek için kullanılan mızrağa verilen bir isimdir. Raiders of the Lost Ark, Hitler'in dini eserlere olan tercihine odaklanıyor — ancak bu özel öğeye olan takıntısı kurgusal değil. Tarihi kayıtlar, Hitler'in 1938'de Avusturya'yı ilhak ettikten sonra kader Mızrağını aldığını ve mızrağı güvenli bir şekilde tutmak için Nürnberg'deki St. Katherine Kilisesi'ne getirdiğini göstermektedir. Hikayeler, Hitler'in Weltliches Schatzkammer Müzesi'nde ilk kez genç, on dokuz yaşında bir ressam olarak gördüğü kader Mızrağına olan hayranlığı etrafında dönüyor.
Lore, mızrağı yüzyıllar boyunca Charlemagne, Kutsal Roma İmparatoru Frederick I Barbarossa ve Roma'yı yağmalayan Vizigotların Kralı Alaric de dahil olmak üzere çeşitli yöneticilere bağlar. Charlemagne, mızrağı 47 savaş boyunca taşıdı ve efsane, kalıntıyı bıraktıktan hemen sonra öldüğünü iddia etti. Napolyon da mızrağı aradı, ama kalıntıyı asla elde etmedi. Mızrak sahipleri, onlara dünyanın kaderini kontrol etme gücü verdiğine inanıyordu, ancak ölümcül bir uyarı ile – mızrak mülklerini terk ettikten kısa bir süre sonra tutucu ölüyor.
