Typowym obszarem produkcji tego" sfogliatella " lub pufa jest terytorium gminy Lama dei Peligni. W przeciwieństwie do innych lokalnych cukierni, produkcja tej specjalności nie poszła dalej niż ta wieś, prawdopodobnie ze względu na skomplikowaną metodę przygotowania. Podobne produkty są jednak przygotowywane również w innych górskich wioskach prowincji Chieti, choć przy użyciu różnych składników, kształtów lub metod. Chrupki te mają owalny kształt i, jak sama nazwa wskazuje, kruche ciasto otaczające nadzienie jest łuszczące się, składające się z kilku warstw i nadaje im szczególnie zachęcający wygląd. Ciasto zawiera pyszne nadzienie z dżemu winogronowego i dżemu z czarnej wiśni z syropem z moszczu, orzechami włoskimi i kakao, które nadają mu bardzo charakterystyczny aromat i zapewniają, że chrupki nie wysychają przez długi czas. Aby zrobić ciasto francuskie, na desce ciasta lub marmurowej powierzchni roboczej przygotowuje się studnię mąki i miesza się z jajkiem i ilością stopionego smalcu zawartą w całej skorupce jajka, taką samą ilością solonej wody i łyżką cukru, taką samą ilością mąki jak smalec i woda. Ciasto spłaszcza się wałkiem do ciasta, aż do uzyskania bardzo cienkiego arkusza, który jest pokryty smalcem, a następnie arkusz jest plisowany w 10 cm fałdach, z obu końców, smarując odwrócone powierzchnie, aż do osiągnięcia środka arkusza. W tym momencie ciasto jest zwijane, zaczynając od najwęższej krawędzi, tak że tworzy się rurka, a to zostawia się na spoczynek w chłodnym miejscu, aby smalec mógł się zestalić. Następnie ciasto jest krojone na równe części, które są spłaszczone ciepłym wałkiem do ciasta, dzięki czemu kawałki stają się owalne w środku, gdzie nadzienie zostanie łyżkowane. Następnie ciasto francuskie składa się na nadzienie, a krawędzie są uszczelniane. Ciasto piecze się przez około pół godziny w temperaturze 150°C. Nadzienie powstaje przez wymieszanie na patelni, na małym ogniu, 250 g dżemu winogronowego, 250 g czarnego dżemu wesołego, 100 g mielonych, prażonych orzechów włoskich, 100 g gorzkiego kakao, 50 g pokruszonych herbatników i dwie filiżanki kawy espresso. Po ugotowaniu chrupki mają atrakcyjny złoty kolor i są lekko posypywane cukrem pudrem przed podaniem. Delikatny smak ciasta i mocniejszy smak nadzienia to cechy charakterystyczne "sfogliatella di Lama" i sprawiają, że jest to specjalność dla smakoszy. Pufy te zostały wynalezione pod koniec XIX wieku, kiedy Francesca D ' Antona, szlachcianka S. Maria Capua Vetere, poprosiła swoją synową Donnę Annę di Guglielmo, która urodziła się w Civitella Messer Raimondo, wiosce niedaleko lamy, o przepis na neapolitańskie Pufy, ponieważ młodsza kobieta mieszkała w Neapolu przed przeprowadzką do Lamy w 1902 roku ze swoim mężem, Baronem Tabassi. Donna Anna znacznie zmodyfikowała przepis na bardziej znane ptysie neapolitańskie, dostosowując go do swoich osobistych upodobań, ale prawdopodobnie również do dostępności lokalnych składników. Wzbogaciła kruche ciasto smalcem (który jest szeroko stosowany w tradycyjnej kuchni), aby było bardziej miękkie, jednocześnie modyfikując nadzienie za pomocą lokalnych produktów, takich jak dżem z winogron Montepulciano (z najbardziej rozpowszechnionej winorośli w Abruzji) i czarne wiśnie, które rosną dziko na zboczach masywu Majella, który góruje nad wioską, wraz z syropem z moszczu i orzechami włoskimi. Ten prosty, ale wyrafinowany przysmak był oferowany wysokim rangą Gościom podczas kolacji, gdy spotykali się z okazji poszczególnych festiwali, a pilnie strzeżony przepis nigdy nie opuścił Palazzo Tabassi. Dopiero w latach 60. przepis stał się popularny wśród mieszkańców Lamy, dzięki kucharzowi rodziny Tabassi, który wyjawił sekret kilku kobietom z wioski, które następnie przygotowały puff do ogólnego spożycia.
