Dwa reflektory zostały zbudowane przez Marynarkę Wojenną w latach 1950 i 1960 do oświetlenia nocnego zdradliwe płycizny w pobliżu łodzi w tranzycie do przewodu pokarmowego na północy i południu. Wcześniej w pobliżu zabytkowej wieży Meloria działała kratowa Latarnia morska z sześciokątną latarnią, która została aktywowana w 1867 r.i która nie była już uważana za odpowiednią do oświetlania całej ławicy. Infrastruktura latarni Północnej składa się z białej okrągłej wieży o wysokości 18 metrów z wewnętrzną galerią, której zwieńczeniem jest taras, na którym spoczywa tiburium szarej metalowej latarni, również o okrągłym przekroju, otoczonej panelami słonecznymi, które zapewniają jej zasilanie. Infrastruktura reflektorów Południowej składa się z wieży o okrągłym przekroju, pomalowane na czarno w dolnej części i żółtym kolorze w górnej, o wysokości 18 metrów, z wewnętrzną galerię, która kończy się z tarasem, na którym jest utrzymywana i Włochów latarnia jest szary metal, jest też o okrągłym przekroju, po bokach do sektora południowego z panelu słonecznego, co pozwala na podawanie.
