Madonnina buzulu

Pistoia'dan Apennines'e doğru, Le Piastre mevkiinde, 1778'de büyük Dük Leopold tarafından bitirilen yol, halk arasında 'Valle Fredda' olarak bilinen bir yeri geçiyor ve akılla: aslında özel konformasyonu nedeniyle çevresinden daha soğuk bir alan. Bu özellik, on sekizinci yüzyılın başından beri 'doğal buz' üretimi için kullanıldı (aslında, daha sonra soğuk üretmek için kimyasal yöntemlerin uygulanmasıyla yayılmaya başlayan tanım) ve yolun tamamlanmasıyla çok alakalı hale geldi.demiryolu izledi. Altın anlarda, bu vadinin buzu, özel metal kaplı vagonlarda Roma'ya ulaştı: on yedinci yüzyılın başında başlayan üretim, yirminci yüzyılın Kırklarına kadar sürdü. Günümüze ulaşan en önemli buzul madonnina'dır, yoldan görülebilir ve talep üzerine rehber eşliğinde ziyaret edilebilir. Kalın bir kestane yaprağı tabakasıyla kaplı buzun termal ataletinden yararlanan yapı, daha sonra aşağı akıştaki şehirlerde satılmak üzere, farklı seviyelerde, ulaşım araçlarına yerleştirilen üç açıklıkla hareket ettirilinceye kadar korumayı garanti etti. Madonnina'nınki gibi bir buzulu doldurmak için üç 'lagat' gerekiyordu: bakan yapay gölün üç kez dondurulması ve bölünmesi gerekiyordu.