Budynek został z czasem poddany zmianom i przeróbkom, co zmieniło prymitywny średniowieczny wygląd. Fasada, np. neoklasycystyczna, została wzniesiona około 1848 roku, niszcząc poprzednią, inspirowaną powieścią. Składa się z bardzo wysokiego trójkątnego fastigio i centralnej niszy otoczonej murem nad obręczą. W górnych rogach umieszczone są posągi Dwóch Świętych w modlitwie. Pod zwornikiem w dolnej części otwierają się trzy proste portale, które odzwierciedlają liniowość czterech pilastrów oddzielających fasadę. Wewnętrzna struktura ma trzy nawy oznaczone kolumnami z kamiennymi kapitelami, które nadal zachowują starożytny średniowieczny ślad. W prawej nawie bocznej znajdują się dwie kaplice z kopułami. Po pierwsze, w Rosario z rzeźba z Imago litości zabrać do szkoły Di Stefano z Putignano, druga Kaplica ss. Komunia.Pomiędzy ścianą łączącą dwie kaplice znajduje się najbardziej prestiżowa rzeźba renesansu apulijskiego: Madonna z Dzieciątkiem i pretendentami, zwana także "Madonna del Szczygieł"(1517). Na ścianie lewej nawy znajdują się ślady obrazów; jeden przedstawia Madonnę z Konstantynopola pośrodku św. Jerzego i św. Katarzyny z Aleksandrii, drugi, postać Madonny z bardzo lekkim znakiem, reszta fresku zaginęła. W ołtarzu głównym stoi drewniana figura św. Mikołaja. Zakrystia jest również szkatułką dzieł sztuki będących przedmiotem zainteresowania; Drewniana płaskorzeźba Madonny Madii oraz płótno świętych Quirico i Julitty Barnaby Zizzi, malarza Cisternino.
