Symbol Cisternino, Wieża Zegarowa, stoi zalotnie i elegancko smukle na placu, kontrastując z prostotą domów o jednoznacznym wyglądzie z XVII i XVIII wieku. Ostateczny wygląd placu, zbudowany w Xix wieku i stało się jasne, że nawet wieżyczka z zegarem, został zbudowany w drugiej połowie XIX wieku, ze względu na przebudowę fasady Matki Kościoła, a ogólny remont, że to samo borgo bezpośrednio pod nowy łyk w stylu neoklasycystycznym. Plac, pomimo pewnych głębokich zmian, nadal zachowuje pierwotny wygląd XVII wieku, dzięki umiejętnościom anonimowych murarzy, którzy byli w stanie zharmonizować perspektywy przypadkowej architektury zrodzonej spontanicznie bez całościowego projektu. W tym spontanicznym kontekście doskonale wpisuje się jedyny element architektoniczny zbudowany, aby nieco podążać za XVIII-wieczną modą; stworzyć zegar na głównym placu. Wieża została zbudowana w 1850 roku, powierzając projekt mistrzom Curri Alberobello, twórcom bazyliki SS. Medyceusz. Fasada podzielona jest na kilka rzędów, otoczona dwoma pilastrami bocznymi i markapianami. Każda podłoga jest przebita otworem, aż dojdziesz do ostatniego miejsca, w którym znajduje się zegar. Fastigio, zdefiniowany przez zakrzywioną ramę, zamyka pęd wieży metalowym blatem, który dodatkowo podkreśla pionowość. Wieża Zegarowa zbezcześciła sąsiedni pałac, który, aby za Nim podążać, wzbogacił się o kolejne piętro.
