Musztarda winogronowa składa się z gotowanej brzeczki winogronowej, do której dodaje się owoce sezonowe, takie jak pigwa, Dynia, gruszki, figi, śliwki, orzechy włoskie, prażone orzechy laskowe, skórka pomarańczowa i cytrynowa. Ma konsystencję dżemu i ciemny kolor ze względu na użycie moszczu winogronowego, zwykle są to: Barbera, Dolcetto, Nebbiolo i Muscat. To absolutnie nie jest pikantne. Obszar produkcji obejmuje terytoria Monferrato Alessandrino i casalese, w których nazywa się to" musztardą monferrinową", a także terytoria astiggiano i kunese, gdzie produkt nazywa się"cognà". Starożytny przepis jest przenoszony z dworu do dworu z oczywistymi zmianami składników opartych na owocach dostępnych podczas gotowania. Z ustnych zeznań zebranych w miejscach produkcji wynika, że "synowa była sosem ubogich". W obszernych pracach nad średniowiecznym odżywianiem w Piemoncie odkrywamy obecność w prawie wszystkich rodzinnych zapasach moździerza używanego oczywiście do soli, ale także specjalnie do "molinetum lapidis pro mostarda". Chociaż musztarda nie została łatwo odkryta, musiała składać się głównie z moszczu winogronowego.
