Nazwa etruska nie jest znana, być może pochodzi od Statnes (lub Staties), które w czasach rzymskich stały się prefekturą i były nazywane Statonia.Nazwa Pitigliano wydaje się natomiast pochodzić od gens Petilia, ważnej rzymskiej rodziny, która nadała swoje imię kilku miejscowościom. Według starożytnej legendy, założenie miasta zawdzięczamy dwóm Rzymianom: Petilio i Celiano; z połączenia ich imion powstało Pitigliano.Z kolei określenie Mała Jerozolima wzięło się z obecności na przestrzeni wieków ważnej społeczności żydowskiej.W Pitigliano, jedynym spadkobiercy "miast schronienia" na tym obszarze, korzystne warunki zachowane przez wieki umożliwiły rozwój wyjątkowych stosunków współistnienia i tolerancji między ludnością żydowską i chrześcijańską, do tego stopnia, że miasto zostało nazwane "Małą Jerozolimą". Nadzwyczajne stosunki między chrześcijanami i Żydami zostały ostatecznie scementowane przez szczególny epizod w 1799 r., kiedy to ludność i większość chrześcijańska broniła Izraelitów przed nadużyciami żołnierzy antyfrancuskich, którzy chcieli splądrować getto.Historia300-1000 p.n.e., udokumentowana jest wioska z epoki brązu, ale klif Pitigliano, podobnie jak cała dolina rzeki Fiora, był odwiedzany już w neolicie (VI tysiąclecie p.n.e.), a następnie w epoce miedzi.VIII w. p.n.e., osada etruska, za sprawą pobliskiego miasta Veio, osiągnęła apogeum w VI w., zastępując pobliski ośrodek Poggio Buco położony nad Fiorą, który dał nekropolię i pozostałości świątyni; ok. 500 r. p.n.e. został prawdopodobnie zniszczony przez Porsennę, króla Chiusi.I wiek p.n.e.-II wiek n.e., obecność rzymska, z gospodarstwami i wioskami wzdłuż głównych dróg, jest wskazana przez różne konstrukcje na płaskowyżu naprzeciwko klifu Pitigliano.1061, toponim Pitigliano pojawia się po raz pierwszy w bulli wydanej przez Mikołaja II dla kanoników z Sovany.1188, w innym dokumencie, Pitigliano pojawia się jako castro (ufortyfikowana wioska) w posiadaniu hrabiów Aldobrandeschi, panów całej Maremmy, do których należała krótko po roku 1000.1274, Pitigliano pojawia się jako jeden z głównych fortów hrabstwa Aldobrandeschi w wojnach z gminą Orvieto.1313, Orsini są następcami Aldobrandeschi przez małżeństwo w hrabstwie Sovana; zmuszeni do długich walk z gminami najpierw Orvieto, a następnie Sieny, po zdobyciu przez te ostatnie prawie całej Maremmy, w tym Sovany w 1410 roku, Orsini przenieśli stolicę hrabstwa do Pitigliano.1466, małe hrabstwo Pitigliano zyskało na sile wraz z dojściem do władzy Niccolò III, kapitana fortuny w służbie największych państw włoskich; wraz z nim Pitigliano wzbogaciło się o renesansowe zabytki, nad którymi pracowali tacy artyści jak Antonio da Sangallo, Baldassare Peruzzi czy Anton Maria Lari.1604, Ferdinando I, Wielki Książę Toskanii, wykupuje wszystkie posiadłości Orsini: w ten sposób kończy się hrabstwo Pitigliano; od połowy wieku zaczyna rosnąć liczba Żydów, którzy znajdują tu bezpieczne schronienie; w 1643, Medyceusze udaremniają próbę okupacji przez wojska papieskie.1843, Pitigliano przyjmuje tytuł miasta wraz z przeniesieniem diecezji z Sovany i dzięki wzrostowi gospodarczemu, który nastąpił po reformach oświeceniowych.
