Piazza della Libertà nie jest fizycznie oddzielony od Piazza del Popolo (do tego stopnia, że Faenza nie rozróżnia między nimi dokładnie i ma tendencję do używania wszechstronnej nazwy „kwadrat” i to wszystko), ale dzieli go tylko układ dwa kierunki (Saffi i Mazzini), które ponadto nie stanowią w ogóle bariery ani rozwiązania ciągłości. Jednak Piazza della Libertà ma bardzo różne postacie: dominuje nad nim imponująca fasada (niedokończona, ale być może również ze względu na tę niezwykle sugestywną) Duomo, która stoi na scenograficznych i odpowiednich schodach. Obok, po prawej stronie, znajduje się Fontanna Monumentalna, przepięknie barokowa (z 1621 r.), ale nie kontrastująca z wielką renesansową bryłą Katedry. Barokowa jest także Wieża Obywatelska, murowana z cegły na podmurówce, odbudowana zaraz po wojnie (oryginał został wydobyty przez wycofujących się Niemców w grudniu 1944 r.) w formach i materiałach niemal identycznych z oryginalnymi opisanymi przez Dino Campana w „ Pieśń Orfici”. Charakterystyczna loggia przed katedrą, zwana dei Signori lub degli Orefici, również pochodzi z XVII wieku, zbudowana w latach 1604-1611 z żółtymi kamiennymi kolumnami z Varignana. Po lewej stronie eleganckie budynki z początku XX wieku pysznią się dekoracjami wolnościowymi wykonanymi z ceramiki i kutego żelaza autorstwa Officine Matteucci. Drugi kwadrat Faenzy nie charakteryzuje się jednym stylem, ale zestawem bardzo różnych stylów, niezwykle dobrze zharmonizowanych w całość.
