Top of the World
1751 yılında Bourbonlu Charles III, krallığın tüm yoksullarını, yetimlerini ve dilencilerini tek bir büyük yapıda barındırmak istedi - Kral'ın kalbine en yakın olan kategorilerden biri sakat olarak geri dönen gazilerdi: ülkelerine hizmet edenlerin kendilerine yardım edilmesi ve hizmet edilmesi hakkı vardı. Palazzo Fuga, 'o Reclusorio ve 'o Serraglio olarak da bilinen ve mimar Ferdinando Fuga tarafından tasarlanan yapının, ilk tasarıma kıyasla tam olarak tamamlanmamış olmasına rağmen Avrupa'nın en büyüğü olduğu söylenmektedir.Anıtsal sarayın rakamları dünyanın en büyükleri arasındadır: 350 metreden uzun cephe, 9 km'lik doğrusal koridor gelişimi, 4 kata dağılmış 430 ve daha fazla oda, en görkemli salonun 8 metre yüksekliği ve 100.000 metrekarelik kullanılabilir alan. Ne diyebiliriz ki, Avrupa'nın en büyük anıtsal sarayı!Bourbon hükümdarlarının çalışmalarına öncülük eden 'aydınlanmış dindarlığın' sembolüdür. Krallığın en yoksul nüfusunu barındırmayı amaçlayan tipik bir aydınlanma binasıdır. Yapı yaklaşık sekiz bin kişiyi ağırlayabiliyordu. Cinsiyet ve yaşa göre ayrılan saray misafirleri, daha sonra onları iş alanında gerçek eğitime götürecek bir yolda yönlendiriliyordu.Bir çocuk gözlem merkezi olarak, iki bahçe, iki spor salonu, bir revir, mutfaklı bir yemekhane, bir atölye, bir el sanatları atölyesi, bir ilköğretim ve psiko-teknik okulu, didaktik müdürlük ve misafirlerin uyuduğu geniş yatakhanelerden oluşuyordu.Bu çalışma, diğer projelerle birlikte Napoli'yi örnek bir Rönesans şehri haline getirecekti.Bu kompleksin yıllar içinde kapsadığı pek çok faaliyet arasında şunlar yer almaktadır: müzik okulu, gençlik ıslah merkezi, sağır ve dilsizler için okul, hapishane ve sığınma evi, mülksüzler için sığınma evi, kayıp kadınlar için sığınma evi. Tüm bunlar, orijinal hayırseverlik damgasını hiç kaybetmeden gerçekleştirilmiştir.Yoksulların yeniden topluma kazandırılması için uygulanan program şöyleydi: erkekler dilbilgisi, matematik, müzik, resim eğitimi alıyor ya da terzi, matbaacı, ayakkabıcı, dokumacı ve tamirci gibi el sanatları öğreniyordu; kadınlar ise eğitimin yanı sıra dokumacılık ve terzilik eğitimi alıyordu.Charles, mücevherlerini bağışlayan Kraliçe Maria Amalia, Napoliten halkı, hatırı sayılır meblağlara sahip dini kurumlar ve kiliseye ait mülklerin bağışlarıyla, tüm bu masrafları desteklemek için bir milyon duka altını tutarında katkıda bulundu.En ihtişamlı dönem, gençlerin entelektüel ve çalışma yeteneklerinden en iyi şekilde nasıl yararlanacağını bilen Antonio Sancio'nun yönetimi altında yaşandı.
