San Gregorio di Bari Kilisesi

Onuncu yüzyılda başka bir kült binanın kalıntıları üzerine inşa edilen San Gregorio di Bari Kilisesi, şehrin en büyüleyici ve karakteristik özelliklerinden biridir. Geçmişte Aziz Kardeşliği üyeleri için bir mezar yeri olarak kullanılan bu eski kilise kesinlikle bir visita.La ana cephede üç kapı vardı, bunların her iki tarafı da içinde sunaklar inşa etmek için 600 yılında duvarlarla kaplıydı. Üstlerinde, yakındaki St. Mark'ın portalı ve Katedralin pencereleri gibi tespih taneli kenarları olan üç büyük monofor vardır. Daha yüksek, pencere çiçek desenleri ve küçük hayvanlar ile küçük raflar ile çevrilidir. İç kısımda üç nav var. Birbirine karşı yarı sütunlu sütunlarla kesintiye uğrayan dört sütundan oluşan iki sıra, merkezi nef'i iki taraftan ayırır. Başkentler çeşitli dönemlere aittir ve farklı boyutlardadır. Sağdaki ilk, piramidal taban ile, MS VII-VIII yüzyıla kadar izlenebilir. İkincisi en şımarık olanıdır. Üçüncüsü, Korint tipi (zarif yaprakları ile), Capua St. Michael'a bazı referanslar sunar ve bu nedenle de dikkate değer bir antik çağa sahiptir. Acanthus yapraklarının iki örtüşen sırası son sermayeyi karakterize eder. Sol tarafta, ilk başkentin de iki adet acanthus yaprağı vardır. Üçüncü bir sipariş olması gerektiği anlaşılıyor, ancak yerini mermer bir dübel aldı. İkinci sermaye, insan figürlerini içerir (ve bu anlamda tek olanıdır). Orta nef'e doğru üzüm kümeleri olan bir adam görebilirsiniz, iç Kuzey cephesine doğru ise pürüzsüz saçlı ve merkezde bir çizgi olan bir adamın yüzünü görebilirsiniz. Üçüncüsü keskin yaprakların ayık bir şekilde sunar. Acanthus yapraklarının alt sırasına göre dördüncü ve son sermaye, Mısır sanatını anımsatan ve Truva'daki Otranto ve Aziz Basil Kriptinin bazı başkentleriyle analojiler bulan palmettes ile örtüşüyor. Bir insan yüzü ile ayrılmış Leonine figürleri, bunun yerine, yarı sütunların başkentlerini karakterize eder. S. Nicola'da nef'i presbiteryenden ayıran kemerin başkenti ile olan benzetme, Belli d'elia'ya İlyas başkanının ustasının atölyesinin varlığını önerdi. Ana cephenin içinde St. Anthony'nin freskleri korunmuştur. Bir süre kilise mezar yeri olarak (zaten bir mezarlık bahsediyordu 1308 yılı belge), kullanılan (halk Rabbimizin Tutku olarak bilinen, Kutsal gizemleri heykellerin Cuma çünkü): Confratrum et benefactorum huius edis regalis Ecclesiae annexae St. Gregory Kardeşliği üyeleri tarafından Güney iç cephe üzerindeki yazıt bize bildirir ise. On yedinci ve on sekizinci yüzyıllar arasında kilise, zamanın karakteristik Barok formlarını kabul etti. Merkezi apsis, daha sonra gizemlerin heykellerini korumak için kullanıldığı beş Nişli yüksek sunağı barındırıyordu (diğer ikisi çarmıha gerilmenin dibinde nişlerin üzerine yerleştirildi).