San Marzano - Koningstomaat

Het verhaal gaat over de lange en moeizame reis van de tomaat, die van de overkant van de oceaan, uit de bergen van Gua-temala, samen met andere knollen en specerijen in Padania aankwam, na een reis in de ruimen van de galjoenen van Herman Cortés, veroveraar van het Azteekse rijk. Met groot wantrouwen ontvangen door heersers, wetenschappers en kerkelijken, die de tomaat, onwetend van zijn sterke vitaminegehalte, bestempelden als een slechte vrucht. Het begin van zijn fortuin gaat terug tot de 17e eeuw, dankzij de familie Este, de hertogen van Parma, die de zaden gratis lieten verspreiden onder de boeren. Deze laatsten verwarmden ze, alvorens ze in het open veld te planten, in oude emmers tussen het hooi in de hitte van de stallen. En toen Europa werd opgeschrikt door de Franse Revolutie, bloeide de rode bes al tussen de groene moestuinen van de Parmaanse heuvels. In het boek "The Tomato: Ancient Wisdom" wordt echter beweerd dat de "Pomme d'amour" pas in 1902 in Fiano, een plaats tussen Nocera, San Marzano en Sarno, San Marzano werd. Heerlijkheid voor fijnproevers, pro-fume voor de zondagen van de rijken en de armen. Bevolen feesten gekenmerkt door het rood van de saus die het wit van de pasta uit de molens van Gragnano en Torre Annunziata bedekte als een bedwelmende lava. Hij werd verzorgd, vertroeteld als een kind door de boerenfamilies die hem in de karakteristieke rijen kweekten, opgehangen met stokken en ondersteund door stokken of ijzerdraden, temidden van een rijk bladerdek dat de rode vruchten beschermde tegen de zonnestralen. Cruciaal voor de buitengewone biodiversiteit van de S. Marzano-tomaat was de hete bodem van de Vesuvius. In wezen kon Koning Tomaat pas zo'n naam dragen toen hij S. Marzano werd. Hij is ontstaan uit een bewonderenswaardige kruising van drie rassen die aan het begin van de 20e eeuw wijdverbreid waren in Sarno en het Agro-gebied: Fiascona, Fiaschella en Re Umberto. Na veertig jaar hadden we deze zomer een van de grootste vreugdes op het veld. De boeren Sabato Sirica en Eugenio Napoletano, van San Valentino Torio, op een steenworp afstand van Fiano, lieten ons tussen de groene rijen beladen met rood goud, de San Marzano zien die naast het water van de Santa Marina bron te vinden was. Dit water, afkomstig uit het Lavorate bekken, zuiver en koud zoals het ooit was, irrigeerde de tomatenzaailingen, geplant op dezelfde grond waar San Marzano een eeuw eerder was geboren. Na de erkenning van de beschermde oorsprongsbenaming (BOB) in 1996 door de Europese Unie werd het Consortium S. Marzano opgericht (juni 1999).