Sanktuarium Marii Santissima Avvocata nad Maiori to miejsce kultu maryjnego, położone na wysokości 827 metrów na górze Falerzio (1014 metrów) (znanej również jako góra Avvocata), z widokiem na gminę Maiori na Wybrzeżu Amalfi. Do sanktuarium można dotrzeć jedynie ścieżkami z Cava de' Tirreni, Cetara i Maiori, częściowo wzdłuż Alta via dei Monti Lattani. Historia Początki sanktuarium sięgają 1485 roku: młody pasterz z Maiori, Gabriele Cinnamo, podczas wypasu swoich kóz odkrył w lesie na górze Falerzio jaskinię. Po śnie, w którym Matka Boska poprosiła go o zbudowanie tam ołtarza, młodzieniec porzucił pracę i udał się na pustelnię na górze, zbierając ofiary na budowę kaplicy z ołtarzem w grocie. W 1503 roku, za zgodą papieża Leona X, na powyższej skale wybudowano kościół, a na końcu dzwonnicę. W następnych latach wielu pustelników opiekowało się kościołem, a nabożeństwo do Matki Bożej Orędowniczki rozpowszechniło się wśród mieszkańców nadmorskich miejscowości położonych wzdłuż wybrzeża. 21 kwietnia 1590 r. na górę Falerzio przywieziono małą figurkę Dziewicy jako patronki żeglarzy; tradycja ludowa opowiada o niezwykłych wydarzeniach, takich jak łzy figurki, uwolnienie opętanych i uzdrowienie chorych uważanych za nieuleczalnie chorych. W 1687 roku pustelnia przeszła pod opiekę ojców kamedułów, którzy powiększyli kościół i przylegające do niego pomieszczenia mieszkalne, wyposażając je także w bibliotekę. W 1807 roku brat Napoleona, król Neapolu Józef Bonaparte, wydał ustawy likwidujące zakony: mnisi zostali usunięci, ich majątek skonfiskowany, a na górze umieszczono garnizon wojskowy. Zła pogoda i pożar zniszczyły to, co pozostało z sanktuarium. To niektórzy pobożni mieszkańcy Maiori i opactwa Cava de' Tirreni, w ostatnich latach XIX wieku, oczyścili i odnowili ołtarz i freski w grocie, a następnie odbudowali kościół. Od tego czasu sanktuarium jest strzeżone przez benedyktynów z opactwa Cava de' Tirreni. Sanktuarium Sanktuarium Marii Santissima Avvocata nad Maiori jest miejscem pielgrzymek, zwłaszcza latem; msze święte odprawiane są w poniedziałek po Zesłaniu Ducha Świętego, w dniu święta Avvocata, oraz w trzecią niedzielę miesiąca od kwietnia do października. Kościół ma prostą fasadę z czerwonej cegły; wewnątrz freski przedstawiają św. Romualda i Matkę Bożą Wniebowziętą. W niszy nad ołtarzem głównym znajduje się nowa figura Madonny, wykonana w latach czterdziestych przez rzemieślników z Ortisei; została ona pobłogosławiona i ukoronowana przez papieża Jana Pawła II na placu św. Piotra 3 kwietnia 2002 r. Po odprawieniu Mszy św. figura jest przenoszona w procesji do ołtarza w grocie poniżej. Ze względu na panoramiczne położenie między górami a morzem, sanktuarium jest również odwiedzane przez turystów i miłośników tekkingów. Ścieżka rozpoczynająca się na dziedzińcu opactwa benedyktyńskiego Cava de' Tirreni przechodzi najpierw przez gęste lasy kasztanowe, a następnie, utrzymując się na dużej wysokości, podąża za profilem wybrzeża poniżej, oferując szeroką panoramę Zatoki Salerno i Wybrzeża Amalfi. Mniej więcej w połowie trasy spotyka się ścieżkę w górę z Cetary. Z Maiori startuje krótsza, ale bardziej stroma trasa. Objawienie się Madonny pastuszkowi Pasterz Gabriele Cinnamo z Ponteprimario, podczas wypasu swoich owiec na górze Falerzio, zostaje zwabiony przez gołębia latającego w tę i z powrotem z pokrytej bluszczem ściany skalnej. Zaintrygowany wyruszył na poszukiwania i odkrył piękną grotę. Po jej osuszeniu ukazała mu się Najświętsza Panna i powiedziała: "Gabrielu zostaw owce i zbuduj ołtarz i kaplicę, a ja będę twoją Orędowniczką na całe życie". Gabriel wypełnia polecenie, buduje ołtarz w grocie objawienia, gdzie Dziewica ukazuje mu się w sposób widzialny jeszcze kilkakrotnie w ciągu życia, a następnie, zrezygnowawszy ze swego pana, zostaje pustelnikiem, prosi opata Staibano z S. Maria Olearia o pozwolenie na korzystanie z groty, która była własnością opactwa i buduje nad nią kaplicę ku czci Dziewicy. Tymczasem niektórzy jego towarzysze i przyjaciele poszli za nim i oni również przywdziali habit pustelników i rozpoczęli życie pustelnicze, modląc się, pracując i szerząc kult Dziewicy Orędowniczki. Gabriel zlecił również wykonanie obrazu tablicowego przedstawiającego Dziewicę Orędowniczkę z Dzieciątkiem na ręku, któremu cześć oddają dwaj święci pustelnicy mieszkający w grotach: św. Paweł I i św. Onofrio. Gabriel prowadził święte życie i zmarł w świętości w 1521 roku w wieku osiemdziesięciu lat, jego ciało zgodnie z jego życzeniem zostało pochowane w grocie; w 1612 roku zostało przeniesione do małego kościółka i tam czczone przez wiernych przybywających na cześć Matki Bożej. Po jego śmierci pustelnia przetrwała wśród wzlotów i upadków, aż gmina Maiori powierzyła ją kamedułom z Montecorony, którzy mieszkali w niej aż do kasaty przez Napoleona w 1807 roku. Zainstalowany na miejscu posterunek wojskowy stopniowo niszczył wszystko i miejsce to zostało sprowadzone do ruiny. Źródło: Wikipedia
