Sant'Agata de' Goti

Historyczna cytadela stoi na tufowym uskoku między Martorano i Riello, dwoma dopływami rzeki Isclero, które tworzą spektakularne skrzyżowanie bardzo głębokich dolin, w czasach geologicznych epicentrum bardzo gwałtownego trzęsienia ziemi; całe miasto rozpościera się u podnóża góry Taburno (1394 m), za potokiem Martorano.Układ starego miasta jest półkolisty i mierzy kilometr długości. Dookoła znajdują się wzgórza. W północnej części ujawniły się nekropolie datowane na 300 rok p.n.e.Miejscowość Sant'Agata de' Goti obfituje we wspaniałe zabytki, począwszy od zamku książęcego, zbudowanego przez Lombardów, a następnie zmodyfikowanego i rozbudowanego w XI wieku przez Normanów.Istnieje wiele kościołów do odwiedzenia: Duomo lub Katedra Wniebowzięcia, założona w 970 roku, zawiera cenne dzieła sztuki i romańską kryptę. Kościół Sant'Angelo in Munculanis pochodzi z czasów Longobardów. Kościół Annunziata z 1300 roku, który wcześniej znajdował się poza miastem, obecnie jest całkowicie włączony do miejscowości. Kościół San Mennato pochodzi z XII wieku. W kościele San Francesco znajduje się wystawa archeologiczna z częścią poświęconą Samnitom i częścią poświęconą okresowi Longobardów.W miejscowości odbywa się wiele wydarzeń. Najbardziej znaną jest Corpus Domini Infiorata. Co roku na placach w historycznym centrum znajdują się ołtarze dla przechodzącej procesji, które są udekorowane tysiącami kolorowych kwiatów.Sant'Agata często była planem filmowym. Nakręcono tu wiele filmów i krótkich metraży. Między innymi "Il resto di niente", inspirowany powieścią Enzo Striano o tym samym tytule, "La mia generazione", z Silvio Orlando, Claudio Amendola i Stefano Accorsi, "L'imbroglio nel lenzuolo" z Marią Grazią Cucinotta i Nathalie Caldonazzo oraz film Alessandro Siani "Si accettano miracoli", z Fabio de Luigi i Sereną Autieri.Nazwa miejsca Sant'Agata de' Goti, jaką znamy dzisiaj, powstała w dwóch różnych okresach historycznych. W rzeczywistości to w VI wieku miasto zostało nazwane na cześć katańskiej świętej. Było to spowodowane obecnością w mieście francuskiej rodziny De Goth (ta sama rodzina, która była papieżem Klemensem V), której Robert z Anjou przyznał w 1300 roku lenno Sant'Agata, "de' Goti". W rzeczywistości dopiero w XIV wieku toponim, jaki znamy dzisiaj, pojawia się po raz pierwszy w oficjalnym piśmie. Inna teoria przypisuje jednak nazwę "de' Goti" przejściu Gotów przez te tereny w VI wieku.HistoriaHistorycy są zgodni[4] co do hipotezy, że obecne miasto Sant'Agata de' Goti stoi na terenie, na którym niegdyś znajdowało się starożytne kaudyjskie miasto Saticula. Nekropolie samnickie zostały odkryte w północnej części terytorium Santagatese, na obszarze pomiędzy rzeką Isclero a gminą Frasso Telesino. Miejscowość Saticula została po raz pierwszy wspomniana przez Tytusa Liwiusza, a następnie przez Wergiliusza w Eneidzie[5].Podczas wydarzeń II wojny samnickiej (315 p.n.e.) Saticula została zajęta przez dyktatora Lucjusza Aemiliusa, ale wioska przez dwa lata opierała się oblężeniu i została zdobyta dopiero dzięki interwencji Kwintusa Fabiusza Maksymusa Rullianusa. Przeznaczona w 313 roku p.n.e. na kolonię rzymską, pozostała lojalna wobec Rzymu podczas II wojny punickiej. To właśnie w tym momencie osady prawdopodobnie przeniosły się z doliny Isclero i dalej na południe. Wille z czasów rzymskich zostały faktycznie znalezione w obszarze na południe od Sant'Agata. Z drugiej strony, nie można stwierdzić, kiedy tufowa skała, na której dziś znajduje się historyczne centrum Sant'Agata, została po raz pierwszy zasiedlona, co z pewnością miało miejsce w momencie przybycia Lombardów. Podczas wojny domowej Saticula stanęła po stronie Gajusza Mariusza, a następnie została zrównana z ziemią przez ludzi Lucjusza Korneliusza Sulli.W miarę jak Rzymianie tracili kontrolę nad całym półwyspem, terytorium Saticuli stawało się coraz częściej miejscem najazdów barbarzyńskich plemion Hunów, Wandali i Gotów. Przez długi czas uważano więc, że pochodzenie nazwy miejsca "de' Goti" należy przypisać przybyciu Gotów do Kampanii. Ta teza wydaje się jednak dziś mniej wiarygodna niż ta przypisująca nazwę miasta francuskiej rodzinie De Goth. W rzeczywistości dopiero po 1300 roku oficjalne dokumenty odnotowują pełny toponim.Oficjalnie nazwa miejsca Sant'Agata po raz pierwszy pojawia się w 568 roku, kiedy to gastaldato o tej samej nazwie zostało założone przez Lombardów. Po zawarciu sojuszu z Bizancjum, miasto było oblegane i zdobyte przez Ludwika II w 866 roku, natomiast w 1066 roku dostało się pod panowanie Normanów. W 1230 roku zostało scedowane na papieża Grzegorza IX, a następnie przeszło w ręce rodów Siginulfo i Artus. Artusowie rządzili miastem od 1270 do 1411 roku, jednak z wieloma przerwami. To właśnie w tym okresie do miasta przybyli De Goth, francuska rodzina związana z Bertrandem de Got, który miał zostać papieżem Klemensem V. W 1506 roku Sant'Agata stała się własnością rodziny Della Ratta[6], w 1532 roku Giovanniego de Rye, z rodziny Ram, do 1548 roku, od 1572 do 1636 roku rodziny Cosso lub Coscia[6] i wreszcie w 1696 roku rodziny Carafa, hrabiów Cerreto Sannita, którzy posiadali ją aż do zniesienia feudalizmu w 1806 roku[7].Alfons Maria de' Liguori, stojący na czele diecezji przez trzynaście lat, oraz Felice Peretti, biskup w latach 1566-1571, późniejszy papież pod imieniem Sykstusa V.W 2004 roku, wraz z miastem Cerreto Sannita, była jedną z dwóch gmin w Kampanii, które otrzymały znak jakości Touring Club "Pomarańczowa Flaga". Znak, który posiada do dziś.