Janë nëntë varietete të orizit "tradicional" apo "historik" (Orhyza sativa), të cilat i përkasin subspecies japoneze, ato që nuk janë kultivuar për karakteristika bujqësore, organoleptike dhe për përdorimin tradicional në ushqim dhe enët tipike të kuzhinës rajonale: Arboro, Baldo, Balla, Karanoli, Gigante Verçelli, Marateli, 77 vjeç, Santandrea dhe Viale Nano.Kultivimi i rajs bëhet në nivelin kombëtar, në Të ashtuquajturën Lugina E Po (ose segmenti i luginës po që ndjek rrjedhën e lumit dhe përfshin pjesë të Piemontes, Lombardias, Emilias Romagna dhe Veneto), territori që paraqet një mjedis nga pedologjia dhe karakteristikat klimatike shumë të favorshme për orizin, ndërsa gjerësia maksimale e veriut për të arritur këtë prodhim. Në nivelin rajonal, prodhimi është i përhapur në krahinat Verçelli dhe Novara-dhe, në një shkallë më të vogël, në Atë të Biellës dhe Aleksandrisë, si dhe në një zonë të vogël në qytetin Bra, në krahinën Kuneo.Prodhimi i rajs, i kuptuar si fenomeni real i bujqësisë, filloi në shekullin e PESTË, duke filluar nga Lomelina dhe që këtu ai u zgjerua me të shpejtë në territorin piemond si në veri (në novara) është drejt perëndimit, (verçelli, në rajonin e biellës dhe aleksandrisë). Tradita gjurmohet pas tek murgjit Cistercianë të manastirit Të Luçedios (që vjen nga manastiri francez i La Ferteut) merita e futjes dhe shpërndarjes së orizit në Piemont, i cili u zbatua fillimisht vetëm në moçalli dhe në moçalishte ku nuk i përshtatej mbjelljes së të korrave të tjera atë kohë praktikohej. Ishin pikërisht murgjit e Luçedios, në gjysmën e parë të shekullit XI, që rimorën shumë toka në dispozicion dhe i vunë ato të kultivojnë, së pari në ndryshim me drithërat e tjerë dhe, më pas, në një mënyrë të specializuar gjithnjë e më shumë. Zona e mbjellë për rajs ishte atëhere një rritje e kufizuar por e vazhdueshme deri në shekullin E TETËMBËDHJETË; pika e vërtetë e kthimit ndodhi në gjysmën e dytë të shekullit TË NËNTËMBËDHJETË, me ndërtimin e kanalit Të Kavurit dhe krijimin e sistemit vaditës tipike të fushave të orizit të piemondtit dhe lombardit, i cili, ende sot, është karakteristike e peisazhit bujqësor është unike në botë.
