Top of the World
Podróżując wzdłuż wybrzeża Amalfi od północy, ostatnią perłą jest Vietri sul Mare. Leży on położony obok Zatoki Salerno w malowniczej pozycji, pomijane przez lśniące kopuły wykonane z ceramiki maiolica kościoła Saint Giovanni Battista, natychmiastowe dowody powinowactwa do ceramiki w mieście. W Vietri, która jest stolicą ceramiki dla regionu Kampanii, tradycja maioliki rozwinęła się po raz pierwszy w średniowieczu. Saga ceramiki na przestrzeni wieków wzbogacana była o nowe motywy ornamentalne, począwszy od Pawia i palmy, poprzez XV-XVI-wieczną produkcję płytek do ozdabiania budynków (np. kopuły kościoła) i podłóg, z paletą skłaniającą się ku brązowi (niezaprzeczalny znak Vietri) i turkusowi dekoracji krajobrazowych, aż do pierwszych dekad XX wieku, kiedy to wkroczyła w sferę Europejską dzięki impulsowi artystów pochodzących z Holandii i Niemiec. To jeden z tych artystów, Richard Dölker, zmienił osła w międzynarodową ikonę. Dziś Ceramika Vietri wyróżnia się motywami geometrycznymi, podstawowymi liniami i kontrastami chromatycznymi, które błyszczą jasnością i harmonią, odzwierciedlając całą ich istotę Amalfi. Z tego powodu spacer po dzielnicach centrum jest jak kąpiel w Kolorze: mozaiki wielobarwnej majoliki są wszędzie, obejmujące domy, klatki schodowe i fasady sklepów, które przepełniają się ceramicznymi przedmiotami. I są wszystkie możliwe typy: płytki, które opisują sceny z życia codziennego, proste życie nadmorskiej wioski, słońce, tętniące życiem błękitne morze, dekoracje warzywne i zawsze obecne jasne żółte cytryny. Jeśli udasz się do dzielnicy Casilette, na placu odkryjesz mozaikę, która zawiera poruszającą poezję: "tiempi bielli e' 'na vota" (piękne czasy, dawno, dawno temu), śpiew prostego życia "senza malignità"(bez złośliwości) tych miejsc. A mówiąc o starych dobrych czasach, jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o historii ceramiki Vietri, możesz odwiedzić Prowincjonalne Muzeum Ceramiki w Villa Guariglia w Raito w Vietri sul Mare, gdzie odbędziesz ekscytującą podróż do stylów od XVIII wieku do pierwszej połowy XX wieku.
