Wieża Talao

Legenda tego miejsca dotyczy postaci z Enei i Odysei, w rzeczywistości przejeżdżali tędy Eneasz i Odyseusz. Zginął tu także Draconte, przyjaciel i doradca króla Itaki Ulissesa, a także bezwzględny ustawodawca samych Aten. W rzeczywistości ustanowił karę śmierci nawet za drobne przestępstwa, a każdy dłużnik, który nie spłacił żadnej pożyczki, stał się niewolnikiem swojego wierzyciela. W tym miejscu była też słynna przepowiednia wyroczni, która powiedziała „Pod Draconte Laius wielu ludzi zginie” i tak się stało. W 389 pne na tej równinie toczy się najkrwawsza bitwa starożytności między Lucanianami a Grekami z Thuri, w której zginęło 10 000 ludzi! Grecy, zmęczeni ciągłymi najazdami Lucanów, postanowili zakończyć ją atakując ich na własnym terytorium, Laosie, ale to oni wyszli pokonani, była to prawdziwa masakra. Wieża znajduje się w miejscowości Torre Talao na skalistym bloku, który dziś łączy się z lądem, kilka metrów od morza. Kiedyś „skała”, na której stoi, była całkowicie otoczona wodą, jak prawdziwa wyspa. Świadectwa potwierdzają, że jaskinie obecne w formacji skalnej były zamieszkane już w czasach prehistorycznych. Wieża została zbudowana przez Karola V za radą wicekróla Neapolu, aby bronić terytoriów przed najazdami Saracenów. Za budowę fortyfikacji w całości odpowiadała miejscowa ludność, która przyczyniała się ekonomicznie lub poprzez pracę i wygląda jak potężna wieża ze ściętymi piramidami o planie kwadratu 13 metrów z każdej strony, rozwinięta na trzech poziomach. Na parterze znajduje się pojedynczy otwór wejściowy oraz pomieszczenia przykryte sklepieniem kolebkowym z włazem do komunikacji z piętrem. Podwójna zewnętrzna klatka schodowa oparta o budynek prowadzi na piętro, w którym znajdują się liczne otwory i są tam sklepione pomieszczenia, kominek i piec oraz na galerię ostatniego poziomu, stąd schody uzyskane w mury prowadzą na taras. Na wszystkich frontach znajduje się kilka otworów. Od strony morza kolejny budynek, który częściowo się zawalił; przed niedawną restauracją widoczny był ślad machikuły. Wokół kompleksu widoczne są ślady otaczającego muru. Cechą szczególną jest również obecność na placu od strony morza klepiska z okrągłą platformą. Z biegiem czasu fortyfikacja przeszła różne zastosowania i wiele ewolucji. „W 1600 r. został zaatakowany przez Asnurta Raisa, aw 1699 r. usunięto dwa działa. Pojawia się w wykazie wież do naprawy w 1741 r. i na mapie Rizzi-Zannoni ”. Jego ewolucje w czasie są również potępiane przez strukturę muru. Ten w kamieniu mieszanym o różnej wielkości i zaprawie, z poziomymi wnękami ceglanymi, ma niektóre podstawy o innej fakturze niż reszta.