Аббеи Спинето дар як водии хурд дар доманаи Монте Цетона, дар ҳудуди деҳаи Сартеано, ки дар наздикии Радикофани аз Виа Франсигена, масири асосии зиёрат дар асрҳои миёна ва пайванди байни континенталӣ мегузарад, воқеъ аст. Аврупо ва Рим.Дар солҳои 1980-ум ҳамчун аббати Валомбросани С.С. Тринита бо иродаи Вилла, бевазани граф Пепоне I Маненти аз Сартеано, дар тӯли асрҳо як дайри ҳукмронии Бенедиктин буд, баъд систерсиан, дар таҳсил, зироатҳои кишоварзӣ ва истиқболи ҳоҷиён дар омезиши комили ҳаёти фаъол ва мулоҳизакор.Аббей аввал зери ҳимояи Орвьето ҷойгир карда мешавад (1120), сипас таҳти ҳимояи Ҷумҳурии Сиена мегузарад ва то фурӯпошии он ва дохил шуданаш ба Герцогии Медичи Флоренсия пайравӣ мекунад.Сарфи назар аз шароити ноустувори сиёсй, давраи шукуфони макси-ми иктисодии аббат махз дар асрхои аз XII то асри XIV; Ҳамин тариқ, зарурати ҳифзи дороиҳои он, ки ба гарнизони мусаллаҳ вогузор шудааст ва сохтмони корҳои мустаҳкам дар маҷмааи меъмории монастырӣ, бахусус дар калисое, ки осори онҳоро дар мавқеъҳои камонҳо нигоҳ медорад, ба миён меояд.Ҳатто дар давраҳои сарватмандӣ, аббатӣ қоидаҳои қатъии Бенедиктинро риоя мекунад: сатҳи баланди ахлоқии роҳибон дар асл онҳоро ба ҳайси муфаттиш ва судя дар баҳсҳои шаҳрвандӣ интихоб мекунад.Дар соли 1627 Поп Урбан VIII Аббейи Спинеторо аз фармони Vallombrosan хориҷ кард, то онро ба Цистерсиан супорад; ба ин муносибат Папа ба калисои Спинето муомилаи гаронбаҳо медиҳад, ки то ҳол дар он ҷо нигоҳ дошта мешавад.Аббей то саркӯби он дар соли 1783 таҳти фармони Цистерсион боқӣ хоҳад монд, ки аз он рӯз Аббей ҳамчун як вилла-фермае, ки аз ҷониби бародарони оддӣ идора карда мешавад, зинда мемонад ва моликияти он дар мероси Спедале дегли Инносенти Флоренсия мусодира мешавад.Дар соли 1830 Abbey ба моликияти шахсони алоҳида ворид шуд, ки шумораи зиёди онҳо пайравӣ карданд.
