میدان آزادی

Piazza della Libertà از نظر فیزیکی از Piazza del Popolo جدا نیست (به حدی که Faenza تمایز دقیقی بین این دو قائل نمی شود و تمایل دارد از نام فراگیر "square" استفاده کند و بس.) بلکه فقط با چیدمان تقسیم می شود. دو دوره (صفی و مززینی) که به علاوه هیچ مانع یا راه حلی برای تداوم نیستند. با این حال، Piazza della Libertà دارای شخصیت‌های بسیار متفاوتی است: نمای با ابهت (ناتمام اما شاید برای این بسیار دلگرم کننده) Duomo، که بر روی یک پلکان صحنه‌نگاری و مرتبط قرار دارد، بر آن غالب است. در کنار آن، در سمت راست، فواره مونومنتال وجود دارد که به سبک باروک بسیار زیبایی است (از سال 1621) اما در تضاد با بخش بزرگ کلیسای جامع دوره رنسانس نیست. باروک همچنین برج مدنی است، آجری روی پایه ای از خاکستر، که بلافاصله پس از جنگ بازسازی شد (اصل توسط آلمانی های عقب نشینی در دسامبر 1944 استخراج شد) در اشکال و مواد تقریباً مشابه با موارد اصلی که توسط دینو کامپانا در " Canti Orfici ". ایوان مشخص در مقابل کلیسای جامع، به نام dei Signori یا degli Orefici، نیز متعلق به قرن هفدهم است که بین سال های 1604 و 1611 با ستون های سنگی زرد رنگ از Varignana ساخته شده است. در سمت چپ، ساختمان‌های شیک متعلق به اوایل دهه 1900، تزئینات لیبرتی با سرامیک و آهن فرفورژه توسط Officine Matteucci را به نمایش می‌گذارند. مربع دوم Faenza به طور خلاصه با یک سبک مشخص مشخص نمی شود، بلکه با مجموعه ای از سبک های بسیار متفاوت که فوق العاده خوب هماهنگ شده اند تا یک کل را تشکیل دهند.