Top of the World
Aziz Nicholas Bazilikası, Apulian Romanesk mimarisinin en önemli yapısıdır. Azizin kutsal emanetlerinin denizciler tarafından Bari'den Mira tapınağına çalındığı tarih olan 1087'den itibaren inşa edilen bazilika, bölgedeki çok sayıda yapının inşası için zorunlu bir model oluşturmuştur.Kutsal emanetlerin taşınması, Bari şehrinin Normanların iktidara geldiği sıkıntılı dönemin ardından bölgedeki üstünlüğünü yeniden kazanmaya çalıştığı bir döneme rastlar. Kutsal emanetler kentin piskoposuna değil, Guiscard'ın oğlu Roger Borsa'dan piskoposun gücüne karşı Bari halkı için bir referans noktası olacak yeni bir mabet inşa etme izni almayı başaran Benedikten keşişi Elias'a verildi. İnşaat çok hızlı ilerlemiş, 1089 yılında Papa Urban II, kutsal emanetlerin nakliyle aynı zamana denk gelecek şekilde mahzenin sunağını kutsamıştır. Bari'deki kederli olaylar kilisenin inşasını en azından şehrin Kötü William I tarafından yıkıldığı 1156'dan sonraki yıllara kadar yavaşlatmıştır. Yeni bir inşa kampanyası 1197'de nihai kutsamaya yol açmıştır. Cephe, kilisenin sonlandırılan son kısmıdır ve bu nedenle orijinal tasarımdan en çok farklılık gösteren kısımdır.İki kule arasına alınmış olan cephe, pilastrlarla üç bölümlüdür. Başlangıçta, hiçbir zaman gerçekleştirilemeyen ve ortalanmış profilli tek bir portali örtecek olan bir revak içermekteydi. Sundurma, cephenin alt kısmına daha fazla önem kazandırmak için iki yan portal gibi ikinci inşaat aşamasında eklenmiştir.Kemerin dış frizi, Efkaristiya temasını simgeleyen bir dal ile kaplıdır. Köşelerde, iki alçak Bizans kabartması, lunette'nin merkezinde tasvir edilen Aziz Nikolaos'a bir adak sunan iki meleği tasvir etmektedir.Kilisenin yan tarafı, nefin genişliğini transeptinkine eşit hale getirmek için planda genişleten güçlü kemerlerle noktalanmıştır. Bunların üzerinde koltuk başlıkları üzerinde beş adet havadar altıgen sundurma yer alır. Kemerler 14. yüzyılda kilisenin içinde soylu şapeller yapmak için kapatılmış, ancak 20. yüzyıl restorasyonlarında restore edilmiştir. Kemerlerden birinin altında, kilisenin en önemli heykelsi ve mimari topluluğu olan Porta dei Leoni (Aslanlı Kapı) yer almaktadır.Üzeri asma ile kaplı bir kornişle tamamen çevrili bir portal, silahlı şövalye figürleriyle kaplı bir arşivolt ile kaplanmıştır. Etrafında, stiliforik aslanlarla desteklenen iki sütunun üzerine çıkıntılı bir korniş düşmektedir.Sövelerde ve arşitravda, insan ve hayvan figürleri merkezdeki bir kantarusa doğru ilerler. Bazilikanın iç mekânı, 1456 depreminin ardından üç enine kemerin inşa edilmesiyle büyük ölçüde değişmiştir. En doğudaki kemer, uzunlamasına sütun sıralarını kesen kompozit sütunlara dayanmaktadır. Diğer ikisi, nefin ilk iki sırasındaki sütunların, halen arazide bulunan eski örneklerin yeniden kullanılmasıyla iki katına çıkarılmasını gerektirmiştir.Nefler, enine kemerleri yan duvarlara yaslanan yarım sütunlar üzerine düşen çapraz tonozlarla örtülüdür.İlginç başlıklara sahip üçlü bir kemer nef ile transepti birbirinden ayırır.Yan apsisler merkezi apsise göre çok daha küçük boyuttadır. Transeptlerin cepheleri iki sıra çift lanset pencere ile açılır; bunların altında kadınlar galerisini apsidal kulelere bağlayan asma yol bulunur. Transeptin altında, iki yan merdivenle ulaşılan mahzen uzanır. Otuz altı çapraz tonozlu bölmeye ayrılmış olan mahzende çok ilginç sütun başlıkları bulunmaktadır: çoğu 1087 ile 1089 yılları arasında mahzen için yapılmıştır.
