Biała trufla Piemontu

Biała trufla ma żółty lub dążenie do ochry z przeplatanymi czerwono-brązowymi, gładkimi i kulistymi kształtami, bardzo często spłaszczonymi i nieregularnymi. Gleba, przesiąknięta bardzo rozgałęzionymi białymi żyłkami, ma zmienny kolor od mlecznego do ciemnoróżowego, z brązowymi odcieniami. Zarodniki siatkowate-pęcherzykowate, duże pęcherzyki płucne. Waga około kilograma. Ma wyraźny aromat i przyjemny smak.Zakłady produkcyjne obejmują Lange, Monferrato i Roero w prowincji Cuneo. Niektóre znaleziska znajdowały się również na wzgórzach aleksandryjskich i turyńskich. Trufla jest znana od najdawniejszych czasów. Jego pochodzenie wiązało się z kilkoma przyczynami, od rozkładu organicznego po ciepło, od brudu przez spontaniczne kiełkowanie po uderzenie pioruna w glebę. Niektórzy myśleli, że jest to narząd rozrodczy owadów, a inni przywracali go nawet do królestwa minerałów. Dopiero od XVI wieku był uznawany za grzyb. Profesor Gibelli wykazał związek znany jako symbioza, którą wiele grzybów przyjmuje z niektórymi roślinami, którym Frank przypisał nazwę "mikoryza".Może być skomercjalizowany zarówno w stanie świeżym, jak i przekształconym. Przez kilka dni świeże trufle można przechowywać w lodówce, owinięte zwykłym papierem chlebowym w zamkniętym słoiku. Karta musi być zmieniana codziennie. Są one używane jako składniki do produkcji kremów truflowych, serów, masła, makaronu i risotto.