W dolinach cunei uprawa kasztanów jest starożytną tradycją, która wciąż towarzyszy umysłom obchodów dla całej społeczności, takich jak tegoroczne targi brązu w dwudziestej edycji, ale przede wszystkim ponowne wydanie spotkania, które w latach trzydziestych uczyniło di Cuneo, Centrum targowe poświęcone kasztanom, jednym z najważniejszych w północnych Włoszech. Cuneo to nie tylko Kraina kasztanów lub brązów (najbardziej znanym z nich jest Cuse-Pescio), ale także trufle i orzechy laskowe, wystarczy przejść trochę do Lange i dotrzeć do Alby. Obszar produkcji kasztanowca Cuneo Igp rozciąga się wzdłuż setek gmin prowincji; jego cechy są związane z warunkami klimatycznymi obszaru produkcyjnego, między niezbyt wysokimi wysokościami, między 200 a 1000 metrów nad poziomem morza. Kasztan można gotować lub smażyć, stosować jako składnik wykwintnych deserów: musów, sufletów, kremów bawarskich i lodów. Z drugiej strony suchą mąkę i kasztany można również stosować do tradycyjnych potraw, takich jak polente, makaron i gnocchi. W IGP "Castagna Cuneo" zawarte są następujące odmiany kasztanów, odnoszące się do rodzaju "Castanea Sativa": Ciapastra, Tenpuriva, Bracalla, Contessa, Pugnante, Sarvai d ' Goose, Sarvai di Gurg, Sarvaschina, Panie, Rubiera, Marrubia, Gentile, Verdesca, Castagna della Madonna, Frattona, Gabbana, Rossastra, Crou, Garrone Rosso, Garrone Nero, brązowy z Chiusa Pesio, długi kręgosłup. Kasztan Cuneo, jest niekwestionowaną królową w obszernej książce kucharskiej kuchni Cuneo i potwierdza znaną tradycję kasztanowca na obszarach pochodzenia. Oprócz świeżego jedzenia kasztan jest stosowany w wielu potrawach o prostej tradycji Chłopskiej i jest stosowany w skomplikowanych przepisach. Obok kasztany gotowane lub smażone, z "mundaj" - czekoladowa bułka z brązami-symbol świętowania i radości, podczas uroczystości, obok "Marron glacé", lub zajęte w przepisy kulinarne, sałatki, dania, takie jak pieczeń wieprzowa i dziczyzna.
