Kościół św. Mikołaja I Świętej Trójcy, lepiej znany jako św. Mikołaj Greków, jest kultowym budynkiem grecko-prawosławnej wspólnoty położonej w Trieście. Zbudowana w latach 1784-1787 fasada kościoła została przeprojektowana w latach 1819-1820 przez architekta Matteo Percha w stylu neoklasycystycznym. Cerkiew grecko-prawosławna położona jest nad brzegiem III listopada, przy nabrzeżu tzw. nowego miasta.W planie regularnym podzielony jest na trzy przestrzenie liturgiczne: prezbiterium z trzema małymi absydami,nawą i dwoma balkonami dla ginekologa i chóru. Wspaniały ikonostas oddziela prezbiterium przeznaczone na celebrację od nawy, do której zwracają się wierni. NAWA z marmurową podłogą w postaci czarno-białych płytek jest wypełniona szlamami wzdłuż ścian. W centrum, wśród dużych świeczników, znajdują się obok ikony św. Mikołaja, a na specjalnym proskinitirionie, ikona przypominająca Zbliżające się Święto. Duże płótno przedstawiające Chrystusa w chwale, otoczone aniołami, pokrywa cały płaski sufit i jest bogate w perspektywiczne efekty z balustradami i przebłyskami klasycznej architektury. Obraz ten (olej na płótnie) można przypisać anonimowemu greckiemu malarzowi, który kształcił się głównie w Akademii jońskiej Panagiotis Doksaras (1662-1729), nie pozbawionemu wpływów szkoły weneckiej. Między oknami obrazy ewangelistów i apostołów. Na ścianach bocznych znajdują się dwa duże obrazy Pirańskiego Cesare della Aqua (1821), przedstawiające po lewej stronie kazanie Jana Chrzciciela i po prawej Chrystusa wśród dzieci; obraz nad prawymi drzwiami przedstawia Filoksenię, czyli gościnność Abrahama wobec aniołów, i jest związany z tą samą ręką, co płótno sufitu. Ikonostas W prawosławnych miejscach kultu oddziela prezbiterium od wiernych: szerzy poczucie bogactwa z połyskiem srebra, który otacza i zakrywa ikony, które go tworzą. Centrum świętego miejsca, jest dziełem nieznanego rzeźbiarza i dotyka stylu Imperium w ogólnej strukturze i barokowym stylu w dekoracji.
