W Neapolu nazywane są "e chiacchiere" i są spożywane podczas kąpieli w nieuniknionym czarnym budyniu, który dziś jest tylko czekoladą, ale który kiedyś zawierał również krew wieprzową, Składnik, któremu zawdzięcza swoją nazwę. W czasach rzymskich chiacchiers nazywano frictilia, ponieważ smażono je w tłuszczu wieprzowym. Uważa się, że zostały ugotowane podczas Saturnalii, festiwali, które dały początek naszemu karnawałowi. Swoją obecną nazwę zawdzięczają jednak królowej Małgorzacie sabaudzkiej. Legenda głosi, że w Neapolu królowa poprosiła Raffaele Esposito, jej dworskiego kucharza, o przygotowanie ciasta, które idealnie pasowałoby na popołudniowe rozmowy z jej gośćmi: wtedy Królewski kucharz wpadł na genialny pomysł, który przyszedł do nas. Te słodkie gnocchi nazywane są nie tylko chiacchiers, ale są również znane jako Boogie, Frappe, cioffe, strufoli lub fiocchetti. Dlatego nawet w tym samym regionie chiacchier może mieć różne nazwy. Przykład? W Piemoncie można je nazwać ryżem Kardashian, Gale lub Boogie; w Emilii nazywane są sfrappole, intrygoni lub pieczona Pizza. W Wenecji nazywa się je chiacchier galcini lub Cork ichili.
