Top of the World
Park Villa Revoltella to zabytkowy ogród o powierzchni 50 000 m2 otaczający rustykalny domek, rezydencję myśliwską barona Revoltella, jednej z najwybitniejszych postaci Triestu. Park to klejnot z widokiem na miasto, który można odwiedzić o każdej porze roku, aby uzyskać odmładzające wakacje na świeżym powietrzu.To prawie "tajne" miejsce, cudowny ogród pachnący dawnymi czasami. Park został również uhonorowany tytułem najpiękniejszego parku we Włoszech, przyznanym mu przez Narodowy Konkurs parków i ogrodów. Znajduje się w samym sercu dzielnicy Chiadino-Rozzoi: 50.000 metrów kwadratowych, które otaczają rustykalny domek na zlecenie inżyniera Giuseppe starania barona Pasquale Revoltella. Nie ma nic wspólnego z zazdrości w parkach dużych europejskich willi, nawet jeśli jego wielkość są zdecydowanie kurczyć: Dom Stróża, kościół w krasowych kamienia, chwała, dom parafialny, stare stajnie, szklarnie Ze Szkła i żeliwa, włoski Ogród i domki z Revoltella.Pasquale Revoltella, przedsiębiorca i finansista pochodzenia weneckiego, urodzony w 1795 i zmarł w 1869, był jednym z najbardziej renomowanych i reprezentatywnych postaci cesarskiego Triestu, w którym odegrał wiodącą rolę zarówno w życiu gospodarczym, jak i wydarzeniach politycznych.
Po przybyciu do Triestu zaledwie dwa lata, w 1797 roku, należał do rodziny kupców, którzy opuścili Wenecję, prawdopodobnie z powodu upadku Republiki. Zaczął pracować bardzo młodo i od razu okazał się zdolny i przedsiębiorczy. Po długiej praktyce w przedsiębiorstwie handlowym Theodoro Necker, konsul Szwajcarii w Trieście, w 1835 r.otworzył firmę importującą drewno i ziarno, która szybko się sprawdziła. W tym samym czasie rozpoczął karierę jako finansista: był jednym z pierwszych akcjonariuszy Ubezpieczeń Ogólnych (założony w 1831 r.) i natychmiast dołączył do zarządu austriackiego Lloyda (urodzony w 1833 r.).
Mocno zatrzymany w swoim mieście, Revoltella inwestować wiele środków finansowych na cele charytatywne i edukacyjne: w 1850 roku założył szkołę rysunku, w 1853 roku, z ołtarza w kościele Santa Maria Maggiore, w 1857 roku przyczynił się do budowy "Ferdinand" (budynek, pomnik poświęcony arcyksięcia brat cesarza) i budowę teatru harmonii.
Jednak jego maksymalne zaangażowanie było wspierane przez otwarcie Kanału Sueskiego, który jego zdaniem odegrał ważną rolę w rozwoju gospodarki triestyńskiej opartej na transporcie morskim.
