Na początku ulicy Szwabskiej wznosi się Gazometr wybudowany w 1901 roku przy ówczesnej ulicy Broletto, nazwany na cześć doliny o tej samej nazwie, należącej do szlacheckiej rodziny Giulianiego, a od 1869 roku należącej do Giuseppe Millanicha. Obszar ten w pierwszej połowie XIX wieku, to silny rozwój miejskiego typu przemysłowego z wznoszenia obiektów budowlanych i gałęzi przemysłu, takich jak Fabryka Marynarki Adriatyku, Fabryka, techniczny, telewizja i Arsenał Lloyda. Pod koniec XIX wieku wzrost zużycia gazu zarówno publicznego, jak i prywatnego jest związany z rozbudową miasta, być może pojawi się potrzeba rozbudowy istniejących struktur zaangażowanych w tę produkcję (pierwszy, użycie, gaz miejski, już aktywny od 1846), w tym celu zaplanowano budowę w miejscach Broletto gazomierza w hydrauliczne uszczelnienie najnowszy i największy. 17435826 " budynek został zbudowany zgodnie z rysunkiem inżyniera Cywilnego Francesco Buonaffi pod adresem przedsiębiorstwa użyteczności publicznej elektryczność gaz woda Triest. Struktura, okrągła z kamienia i żelaza, ma średnicę 45 m i ma wysokość 35 m, o pojemności 20 000 metrów sześciennych gazu. Gazomierz jest typu "na uszczelkę" w przeciwnym razie, powiedział, "wanna z wodą" i ma kopułę z wewnętrzną powłoką z drewna, a na zewnątrz ma wiele okien i latarnię kune z balkonem i różne wzory dekoracyjne. Na fasadzie znajdują się 14 dużych szklanych okien o metalowej konstrukcji i kamienny manometr zwieńczony płytą z napisem "ADMCMII". Przeżywa bombardowania w 1916 r., ale pozostaje uśpiony podczas II wojny światowej, aw 1947 r. zamknięty. W porównaniu z innymi podobnymi strukturami Gazometr Broletto nie jest zburzony, ale chroniony jako przedmiot zainteresowania kulturowego, zachowując jedynie zewnętrzną strukturę. W 2007 roku zaproponowano przywrócenie go jako Planetarium i Muzeum astronomii, hipoteza spadła w pustkę.
