Üzüm hardalı, ayva, kabak, armut, incir, erik, ceviz, kızarmış fındık, portakal ve limon kabuğu gibi mevsim meyvelerinin eklendiği pişmiş üzüm şarabından oluşur. Bir reçel kıvamına sahiptir ve koyu renk üzüm ihtiyacının kullanımından kaynaklanır, genellikle bunlar: barbera, dolcetto, nebbiolo ve moscato. Kesinlikle baharatlı değil. Üretim alanı, "monferrina üzüm hardalı" olarak adlandırılan Monferrato alessandrino ve casalese bölgelerini ve ürünün "Cognà"olarak adlandırıldığı Asti ve cuneese bölgelerini içerir. Eski tarif, pişirme sırasında mevcut olan meyvelere bağlı olarak malzemelerdeki belirgin değişikliklerle çiftlikten çiftliğe aktarılır. Üretim yerlerinde toplanan sözlü ifadelerden "Cognà'nın fakirlerin sosu olduğu" ortaya çıkıyor. Piedmont'taki Ortaçağ beslenmesi üzerine yapılan kapsamlı bir çalışmada, açıkça tuz için kullanılan bir harcın hemen hemen tüm aile stoklarında varlığı, aynı zamanda özellikle bir "molinetum lapidis pro mostarda"olduğu belirtilmektedir. Tanımlanması kolay olmasa da, hardalın büyük ölçüde üzüm şarabından oluşması gerekiyordu.
