Spineto Manastırı, Cetona Dağı'nın eteklerindeki küçük bir vadide, Radicofani yakınlarında Orta Çağ'ın başlarında hac yolu olan ve kıta Avrupası ile Roma arasında bir bağlantı sağlayan Via Francigena'yı kesen Sarteano köyünün topraklarında tek başına yükselmektedir.1880'lerde Sarteano Kontu Pepone I Manenti'nin dul eşi Willa'nın emriyle Kutsal Üçlü'nün Vallombrosian manastırı olarak kurulan manastır, yüzyıllar boyunca Benedikten ve ardından Sistersiyen yönetimine bağlı, aktif ve düşünceli yaşamın mükemmel bir birleşimi içinde çalışmalarla, tarımla uğraşan ve hacıları ağırlayan bir koenobiydi.Manastır önce Orvieto'nun koruması altına girmiş (1120), daha sonra Siena Cumhuriyeti'nin koruması altına girmiş ve yıkılıp Floransa Medici Dükalığı'na katılana kadar da onu takip etmiştir.İstikrarsız siyasi koşullara rağmen, manastırın ekonomik açıdan en ihtişamlı dönemi 12. ve 14. yüzyıllar arasında yaşanmıştır; bu nedenle manastırın mülkünü koruma ihtiyacı doğmuş, bu da silahlı bir garnizona emanet edilmiş ve manastır mimari kompleksinde, özellikle de yay direklerinde izlerini koruyan kilisede tahkimat işleri inşa edilmiştir.Zenginlik dönemlerinde bile manastır katı Benedikten kurallarına bağlı kalmıştır: keşişlerin yüksek ahlaki itibarları, sivil anlaşmazlıklarda soruşturmacı ve yargıç olarak seçilmelerine yol açmıştır.1627 yılında Papa Urban VIII, Spineto Manastırı'nı Vallombrosian tarikatından alarak Cistercian tarikatına emanet etti; bu vesileyle Papa, halen orada muhafaza edilen değerli papazı Spineto kilisesine bağışladı.Manastır 1783 yılında kapatılana kadar Sistersiyen tarikatına bağlı kalmıştır. Bu tarihten itibaren manastır conversi tarafından işletilen bir villa-çiftlik olarak varlığını sürdürmüş ve mülkleri Floransa Spedale degli Innocenti'nin mirasına dahil edilmiştir.1830 yılında Manastır, birbirlerini çeşitli şekillerde takip eden özel şahısların mülkiyetine geçmeye başladı.
