Het landschap van de Val d'Orcia maakt deel uit van het agrarische achterland van Siena, hertekend en ontwikkeld toen het in de 14e en 15e eeuw werd opgenomen in het grondgebied van de stadstaat, om een geïdealiseerd model van goed bestuur te weerspiegelen en een esthetisch beeld te scheppen. De kenmerkende esthetiek van het landschap, vlakke krijtvlakten waaruit bijna kegelvormige heuvels oprijzen met daarop versterkte nederzettingen, inspireerde vele kunstenaars. Hun beelden zijn een voorbeeld geworden van de schoonheid van goed beheerde landbouwlandschappen uit de Renaissance. Het opschrift omvat: een agrarisch en pastoraal landschap dat innovatieve systemen van landbeheer weerspiegelt; steden en dorpen; boerderijen; en de Romeinse Via Francigena en de bijbehorende abdijen, herbergen, heiligdommen, bruggen, enz.
