Kökeni büyük olasılıkla 5./6. yüzyıl civarında kaleyi tahkim eden Longobardlara dayanmaktadır. Daha sonra Swabianlar, Angevinler ve Aragonların eline geçmiş ve yapı giderek daha özenli bir görünüm kazanmıştır. Daha sonra Caraffa, De Corvis, Nanni ve Nanni-Croce ailelerine ait olan kale, 1806'dan 1980'de belediyeye bağışlanana kadar bu aileler tarafından korunmuştur. Malikane yüzyıllar boyunca yeniden modellenmiş ve restore edilmiştir; mevcut konfigürasyon 1996 yılında tamamlanan büyük çalışmaların sonucudur.Halen komplekse hakim olan düzen, çeşitli dönemlere ait belirgin tabakalaşmalarla Angevin-Aragon dönemine (15. yüzyıl) kadar uzanmaktadır. Kale, üzerine tünediği kayalık mahmuzun seyrini takip eden ve uçuruma yaslanan güçlü duvarlarla çevrili düzensiz ve eklemli bir planla karakterize edilir. Kaleye, asma köprüye ve ardından masif meşeden yapılmış giriş kapısına giden uzun bir basamak tırmanılarak ulaşılmaktadır. Balıksırtı şeklinde düzenlenmiş tuğla zemine sahip giriş kapısından girildiğinde nöbetçi kulesi hemen fark edilmektedir. Birkaç dikdörtgen odadan geçen merdivenlerden yukarı doğru devam edildiğinde hapishane kulesine, ardından Angevin kulesine, kilise odasına, gözetleme kulesine ve yürüyüş yolu boyunca devam edildiğinde geçide ulaşılmaktadır. Ortaçağ dünyasının cazibesini yeniden canlandıran gerçekten eşsiz ve heyecan verici bir ziyaret. Kale şu anda bir sergi alanı olarak kullanılmakta ve açık hava etkinlikleri de dahil olmak üzere kültürel etkinliklere ev sahipliği yapmaktadır.
