Top of the World
Het kasteel D'Alagno werd gebouwd dicht bij de stadsmuren aan de zuidkant bij de bovenste poort bekend als Porta della Montagna. Het staat 220 meter boven de zeespiegel, heeft een vierhoekige indeling met ronde torens op de hoeken en beslaat een oppervlakte van ongeveer 1000 vierkante meter, met een omtrek van ongeveer 160 meter. Het is momenteel toegankelijk via de provinciale weg Circumvallazione die vlak langs het bouwwerk loopt.Het kasteel is van Aragonese oorsprong en werd in 1458 gebouwd in opdracht van Lucrezia d'Alagno, minnares van koning Alfonso van Aragon, toen zij zich na de dood van de koning in Somma vestigde om er te gaan wonen. De ligging, dicht bij het historische centrum bij een van de toegangspoorten tot het dorp, domineert het hele gebied eronder. De architectonische structuur van het kasteel bestaat uit vier cilindervormige torens aan de zijkanten, waarvan er twee, aan de ingangszijde, nu op een lagere verdieping liggen dan de andere. In de loop der eeuwen is het aan verschillende eigenaars gegeven, die enkele wijzigingen en renovaties hebben uitgevoerd, maar het oorspronkelijke karakter nooit hebben veranderd.Na verschillende tegenslagen, toen Lucrezia Somma verliet, kwam het kasteel in handen van andere edelen uit die tijd, die ook toen al restauratie- en versterkingswerkzaamheden uitvoerden, een teken van hun ijverige aanwezigheid en het belang dat zij eraan hechtten.Het behoorde enige tijd toe aan Jeanne III van Aragon en haar dochter Jeanne IV. In 1691 werd het verhuurd aan Luca Antonio, Baron de Curtis van Napels. Het was precies in dat landhuis dat de "prins van de lach" het bewijs vond waarmee hij zijn adeldom kon bewijzen.Het kasteel heeft een vierhoekige indeling en ronde torens op de vier hoeken. De kamers zijn verdeeld rond een binnenplaats die toegankelijk is via de hoofdpoort aan de westzijde, in het midden van de gevel. De binnenplaats eindigt met een ommuring aan de oostzijde die de binnenplaats scheidt van de rest van het agrarische domein. De trap, gelegen aan de linkerkant van de binnenplaats, behoudt de oorspronkelijke architectonische kenmerken en eindigt op de tweede verdieping. Deze verdieping, ooit gebruikt als adellijke woning, heeft in de loop der eeuwen belangrijke transformaties ondergaan die de interne verdeling en de formele aspecten hebben veranderd. Na een lange periode van verwaarlozing, waarin de schade nog werd verergerd, kreeg het architectonische complex, aangekocht door het gemeentebestuur, een openbare bestemming om er culturele diensten in onder te brengen. Het kasteel onderging onlangs een structurele consolidatie voorafgaand aan de definitieve restauratie die het zijn vroegere pracht en praal teruggeeft.
